Ungarisches Schimpfwörterbuch

haddock

Reinhold Aman (1936-2019) is niet meer, de grootste Duitse scheldexpert ter wereld mag zijn kennis verder verspreiden op het ’bovenmaanse’. Of ze daar zijn blasfemische vocabulaire kunnen waarderen is de vraag. Het ligt er maar net aan of hij daarboven door Petrus wordt binnengelaten of door Lucifer.

Van schelden, tieren en vloeken heeft Aman heel wat kaas gegeten. Hij schreef onder andere het Bayrisch-Österreichisches Schimpfwörterbuch en zwaaide bijna 30 jaar de redactiescepter bij het ’wetenschappelijk’ tijdschrift Maledicta, the international journal of verbal agression genaamd. Zijn wetenschappelijke arbeid bracht hij tevens op basis van persoonlijke motieven in de praktijk. Na een ruziescheiding van zijn toenmalige vrouw meende Aman haar postkaarten te moeten sturen met krantenartikelen verhalende over mannen die hun ex-vrouw op al dan niet gruwelijke wijze om het leven hadden gebracht. Dat kostte de scheldexpert bijna 16 maanden gevangenisstraf die hij uitzat in Californië en Ierland. Kijk, dat vind ik nu weer (tragi)komisch.

Verder vind ik het bijzonder amusant dat de grootste scheldexpert ’ooit’ uit een Duitstalig taalgebied afkomstig is. Onwillekeurig kwam bij mij de gedachte op dat een vroeger levende ’little painter from Austria’ het Schimpfwörterbuch wellicht als een soort Bijbel betracht zou hebben. Maar goed, het meest bijzondere van de erfenis van Aman is wel dat de allerergste vloek die hij ooit is tegengekomen een ’Hongaarse’ blijkt te zijn. Inderdaad is deze zó weerzinwekkend dat ik de tekst ervan niet durf te publiceren. De genuanceerde kwaliteitskrant NRC was wel zo moedig – chapeau overigens! – , in mijn onmetelijke lafheid geef ik U hieronder de link waarin U het artikel over Aman – en dé vloek – kunt nalezen:

https://www.nrc.nl/nieuws/2019/03/08/zelfs-hij-kreeg-kippenvel-van-de-allerergste-vloek-a3952602#/handelsblad/2019/03/09/#404

Overigens ben ik er eigenlijk trots op dat de scheldexpert op deze wijze de Hongaarse taal waardeert. Het toont de kleurigheid en het expressievermogen van deze taal, op het gebied van schelden en tieren hebben de Magyaren namelijk heel wat te bieden. Het Hongaars is zowel een ’verlopen hoer’ als een ’gedistingeerde dame’. Op de meest afgrijselijke manier kun je iemand beledigen en naar ’de hel’ sturen, op het hilarische af. Maar het Hongaars is ook de taal waarin je uiterst hoffelijk kunt uiten. Er zijn talloze beleefdheidsvormen waar bijvoorbeeld Duitsers en Engelsen geen Sjoege van begrijpen. Vooral Duitsers trouwens. Grapje, grapje!!!

Als iemand een buitenlandse taal wil leren komt men als eerste met de gebruikelijke scheldwoorden op de proppen. Altijd lachen, nietwaar, het breekt het ijs en je kunt er meteen een goede borrel op drinken. Met hartgrondig vloeken in de eigen taal hebben – gelukkig – de meeste mensen nogal moeite. Dat heeft te maken met het feit dat de impact van de vloek goed tot ons doordringt, de achterliggende betekenis kennen we maar al te goed. Dat is in een buitenlandse taal meestal niet het geval, vloeken betekent hier eigenlijk niet meer dan ’het blaffen tegen woorden’. Sans gêne kunnen vloekwoorden gebezigd worden die door de ’inheemse bevolking’ als zeer confronterend worden ervaren. Om niet voor een barbaar te worden aangezien, altijd uitkijken dus.

In veel talen wordt de uitdrukking ’moeder’ vaak gekoppeld aan lelijke en blasfemische oprispingen. Zo ook in Hongarije. Als buitenlander zou je denken dat het woord ’Anyád’ gewoon ’je moeder’ betekent. Ja, letterlijk is dat ook zo, maar met een bepaalde intonatie uitgesproken is het een ernsige belediging voor de aangesprokene. Het beledigende element zit ’m in het onuitgesprokene, in deze zin is de belediging nog sterker. De complete uitgesproken belediging is namelijk ’plat’, maar op deze onuitgesproken manier onvoorstelbaar ’vilein’. Tja, wat er voor of achter ’Anyád’ geplakt diente worden? Ik schrijf het niet op hoor! Ik zou U als lezer wellicht willen beledigen en dat is nu juist niet mijn bedoeling. U beledigen doe ik wel op een andere wijze. Welke dan? Gewoon doorgaan met het lezen van mijn stukjes, ’vooral doorgaan!’ Dit zei de Engelse choreograaf Barry Stevens toch altijd bij de Soundmix Show?

Dansen is bidden met de benen; marcheren is vloeken met de voeten. (Wim Kan, conferencier 1911 – 1983)

Reklámok

Vélemény, hozzászólás?

Adatok megadása vagy bejelentkezés valamelyik ikonnal:

WordPress.com Logo

Hozzászólhat a WordPress.com felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Google kép

Hozzászólhat a Google felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Twitter kép

Hozzászólhat a Twitter felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Facebook kép

Hozzászólhat a Facebook felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Kapcsolódás: %s