Zero Zuckerberg etc

Keek op de week

Mark Zuckerberg is een mooie bron voor allerhande lolbroeken en humoristen geworden na zijn ’hearing’ bij een senaatscommissie in de United States. De leukste – uiteraard naar mijn bescheiden mening – wil ik U niet onhouden: Zuckerberg op een foto afgebeeld als de androïde Data uit de science fictionserie Star Trek, begeleid met de volgende tekst ’the more of Your data I gather, the more I understand what it means to be human’. Het initiatief van Arjen Lubach om samen met zijn ’fans’ Facebook gedag te zeggen is uiteraard sympathiek, maar op de vraag aan Lubach bij ’Pauw’ of hij dan nog wel op Instagram blijft is het antwoord positief. En wie is ook alweer de eigenaar van Instagram, ik bedoel maar. Tja, zo wordt het toch een beetje een publiciteitsstuntje voor zijn eigen programma ’Zondag met Lubach’. Er zouden inmiddels 12.000 Facebookgebruikers aangegeven hebben – via Facebook natuurlijk – Lubach te volgen. Ja, ja, ik ben benieuwd naar de uiteindelijke score. Die krijg ik natuurlijk niet, want Lubach kan op een gegeven moment wel een ’officieel’ resultaat publiceren, controleren kunnen we dit niet en wie zegt mij dat de ex-gebruikers zich niet meteen weer aanmelden. Degene die zijn rug recht houdt benodigt overigens zeer waarschijnlijk professionele behandeling wegens afkickverschijnselen. Hier zie ik wel mogelijkheden voor Lubach, ik zou zeggen, start een kliniek op! De meeste patienten zullen – daar wil ik wel om wedden – binnen de kortste keren gillend de behandelende artsen verlaten om zich weer met trillende handen aan te melden bij Zuckerberg cum suis. Georgina Verbaan, die zich met veel aplomb meldde als één van de eerste ’ontfacebookers’ zal zeker dit laatste lot beschoren zijn. Niet alleen heeft zij een Facebookverslaving, maar een andere veel ernstigere, namelijk aandachtsverslaving. Ik vrees in haar geval dat er geen lieve moeder meer helpen kan, die Jort Kelder is er destijds maar mooi ingetrapt met deze aan de MAVO afgestudeerde ’actrice’. Als laatste is vermeldenswaardig dat Facebook het Bye bye Facebook evenement van Lubach uit de zoekresultaten heeft gehaald, Gevoel voor humor heeft die Zuckerbergbende niet, dat verbaast me geenszins, wetende dat het bij androïde entiteiten enkel om nulletjes en ééntjes draait.

Zelf word ik ook al ’gestalkt’ door Zuckerberg’s kornuiten sinds ik een vervelend stukje over zijn imperium heb geschreven en dit gedeeld heb op zijn platform. In het kort komt het erop neer dat een week nadat ik het kritische artikel op mijn ’timeline’ gepubliceerd had, mij de mogelijkheid werd onthouden om artikelen en links – van bijvoorbeeld mijn blog – op diezelfde ’timeline’ te publiceren. Zelfs links doorsturen via het messengerprogramma werd volledig geblokt. Vervolgens moest ik om de haverklap weer op Facebook inloggen, omdat ik er constant werd uitgegooid, Facebook werd trager in gebruik, feed back van Facebook betreffende berichten die geweigerd werden verdwenen plotseling van mijn scherm etc etc. Inmiddels heb ik 8 maal geklaagd bij de ’Holy Inquisition’ van Facebook, het resultaat is er enigszins, mondjesmaat kan ik nu weer links doorsturen op mijn ’timeline’  maar alleen van mijn mobiele telefoon. Via messenger geldt dezelfde algoritmerestrictie ingevoerd door één of andere androïde van Zuckerberg.Voor de rest is het nog dezelfde ellende. Rechtstreeks antwoord op mijn klachten krijg ik uiteraard niet, ja wel van die alarmerende kattebelletjes dat er wat ernstig loos is met mijn soft- en/of hardware. Op deze manier ga je je als Facebookgebruiker afvragen of er daawerkelijk iets niet in je eigen systemen klopt. Nadat ik bij de eerste ’stalk’ van Facebook gecheckt had of er wellicht een virus in mijn systemen te vinden was bleek dat nog werkelijk zo te zijn ook, rara, hoe kan dat? In ieder geval verwaardigt Facebook zich niet éénmaal om ook maar een begin van een antwoord te geven op mijn acht pogingen.  Hoe noem je dit soort gedrag? Orbitale arrogantie van een losgeslagen onderneming die de strategie 180 graden heeft omgedraaid: in plaats van Facebook zijn wij, gebruikers het product geworden, een gotspe! Op de uiterst intellectuele vraag van een amerikaanse senator tijdens de ’hearing’ hoe Facebook toch ’in the earth’ geld verdient als aanmelding op het platform een gratis aangelegenheid is antwoordt Data Zuckerberg: we run ads! Het schijnt dat de betreffende senator na de ’hearing’ bij de koffie aan Zuckerberg heeft gevraagd of hij zijn nieuwe printer zou kunnen installeren………..

Peter Kwint van de Socialistische Partij kreeg het in het parlement aan de stok met Tweede Kamervoorzitster Khadija Arib, omdat hij geen jasje aanhad.  Tja, twee vragen: 1. Had Arib het recht Kwint om zijn kledingvoorkeur te diskwalificeren en 2. moet een kamerlid zich aan een bepaalde kledingmores in de Tweede Kamer houden.

Formeel heeft Arib niet het recht welk kamerlid dan ook voor te schrijven welke kleding hij/zij prefereert, de enige meetlat is het wetboek van strafrecht, bijvoorbeeld swastika’s aanbrengen op je T-shirt lijkt me een brug te ver. De uitdossing van Kwint viel bij Arib duidelijk niet in de smaak, in haar geval had ik mijn mening proberen te garneren met een humoristisch sausje. Bijvoorbeeld meneer Kwint, ik weet dat U een groot deel van Uw salaris in de partijkas van Uw democratisch centralistische partij moet deponeren, ik ben bereid na overlegging van de kledingkassabonnen uwerzijds een gedeelte van de kledinginvesteringen te vergoeden. Uiteraard wil ik nog wel dat U een eventueel jasje voor mijn ogen demonstreert, zodat het mogelijkerwijs mijn goedkeuring kan wegdragen. In elk ander geval betekent het: ruilen. Die Arib heeft trouwens de uitstraling van een Marokkaanse met een ’attitude’, oei, oei, nu begeef ik me alweer op gevaarlijk terrein. Ik zie haar meer in gezelschap van die uitvaartkoning Henry Keizer, de oud-voorzitter van de VVD, met in de ene hand een toastje wilde zam, in de andere een fluitglaasje prosecco. Dit soort geneugten kan de PvdA – waar Arib lid van is – zich niet meer veroorloven, met Lodewijk Asscher is het menu nu standaard rats, kuch en bonen.

De tweede vraag is tevens gemakkelijk te beantwoorden, er is geen voorgeschreven kledingmores zoals bij studentencorpora, maar dat ontslaat Tweede Kamerleden niet van de plicht zich als nette geachte afgevaardigden te presenteren. Maar ja wat is ’net’, uiteraard is dit een arbitraire kwestie. De Sociaal-Democraat Hans Spekman viel in de Tweede kamer ook niet op door zijn snelle Giorgio Armanipakken en Gucci polstasje, maar hij had tenminste slobbertruien aan die door zijn eigen mama waren gebreid. Sommige toeschouwers van de debatten op de publieke tribune dachten op enig moment zelfs dat Ramses Shaffy in het parlement had plaatsgenomen toen Spekman plotsklaps in een paars Bhagwanhemd aan de interruptiemicrofoon verscheen. Hij mompelde iets van dat nivelleren een feestje is, maar dat werd door de toenmalige PvdA leiding niet op postieve waarde geschat. De oud-staatssecretaris van sociale zaken, wijlen Ien Dales deed in de verte ook wel eens denken aan ma Flodder, maar zij was wel een echte PvdA politica met profiel. Het Italiaanse porno-parlementslid Cicciolina – geboren Ilona Staller te Boedapest, ja,ja – meende het volk het beste te vertegenwoordigen door haar wulpse voorhang aan de geachte volksafgevaardigden te tonen. Die hadden ze overigens al lang in close-up gezien als gevolg van hun wekelijkse gang naar de videoverhuurwinkel, maar dit volledig terzijde. En wat te denken van Hanja Maij-Weggen uut klazinaveen die zich de Nederlandse Thatcher waande in die aan de ogen pijn veroorzakende kobaltblauwe jasjes. Maar ja, over smaak valt niet te twisten, of toch wel? Ja, toch wel. Met de beste wil van de wereld kan ik geen mooie, lelijke, afschuwelijke, confronterende of welke stijl dan ook bij die Peter Kwint ontwaren, het is gewoon heulemaal niks. Zijn T-shirt zal hij waarschijnlijk – wellicht vanwege geldgebrek als gevolg van zijn loonafdrachten aan het centraal comité van de SP – aanschaffen bij Zeeman. Nee zegt U, want die shirts worden door kinderhandjes in Bangladesh gefabriceerd. OK, dan koopt Kwint dezelfde type T-shirts bij de derde wereldwinkel voor de dubbele prijs, ook geproduceerd door kinderhandjes in Bangladesh. Vindt U dit laatste flauw? Ik niet hoor, maar ja ik was ook altijd een grote fan van Tommy Cooper, zijn ’Indian rope tric’ als zogenaamde running gag vond ik legendarisch. Elke keer als de ’illusionist’ Cooper het even niet meer wist gooide hij het Indiase touw in de lucht in de hoop dat het zou blijven hangen, maar nee……Behalve aan het einde van de show, als Cooper reeds van het podium afliep werkte de truc, hilarisch. Één van zijn leukste grappen vind ik de volgende: Mijn hond beet vorige week een stuk uit mijn knie, de dokter vroeg of ik er iets had opgedaan, waarop ik antwoordde, nee, hij vond ’m zo lekker genoeg. Ik dwaal alweer af. Kwint heeft in elk geval een knaller van een tattoo op – ik meen – zijn linkerarm. Deze heeft iets weg van een mythische auerhaan, misschien een posthume ode aan het oude socialistische VARA TV programma ’in de rooie haan’, wie zal het zeggen. Maar wellicht heeft Kwint wel een tattoo van de grote roerganger Mao op zijn borst, dit zou de nestor van de partij, Jan Marijnissen zeer plezieren. In dat geval mag Kwint wat mij betreft zelfs continu met ontbloot bovenlijf door de Tweede Kamer struinen, dat is nog eens een statement geachte afgevaardigde Kwint!

Nog even wat klein grut. In zijn posthuum – ja ik weet wel het is postuum, maar dat vind ik lelijk – te verschijnen memoires schrijft Ruud Lubbers dat hij spijt heeft dat hij destijds Elco Brinkman heeft laten vallen door en plein public te melden dat hij op de nummer 3 van de lijst, Ernst Hirsch Ballin zou stemmen in plaats van op zijn voormalige kroonprins Elco, fout, fout, fout! Ik moest meteen denken aan de nachtburgemeester van Rotterdam Jules Deelder die Brinkman destijds portretteerde als ’die binnenbroekse rukker uit de Alblasserwaard’. Inderdaad keek/kijkt Brinkman voorturend met van die schotelogen de wereld in. Mijn favoriete drillsergeant Ronald Lee Ermey vooral bekend uit de Vietnamfilm ’full metal jacket’ is helaas aan een longontsteking overleden. Hij speelde zijn rol zeer authentiek, niet in de laatste plaats omdat hij 10 jaar gediend heeft als marinier en meevocht in de Vietnamoorlog. Zijn gevoel voor – groffe – humor was weergaloos, één van de mooiste passages van de film is wanneer er tussen de drillsergeant en de dikke private ’pile’ zich het volgende ’gesprek’ ontspint: private Pile, do You have any parents that live? Antwoord: Sir, Yes, Sir. Reactie drillsergeant: I bet they regret that, You are so ugly You look like a modern art masterpiece. Of de volgende soldatenproza: Ho Chi Minh is a son of a bitch, got the blueballs, crabs and the seven year itch! one, two, three, four, United States Marine corps etc etc. Kortom geweldige soldatenhumor. De grachtengordelcabaretier Lebbis mocht zichzelf promoten bij Jeroen Pauw en maakte daar gretig gebruik van, wellicht loopt de kaartverkoop voor zijn laatste theatershow wat minder. De prijzen van vliegtickets moeten volgens Lebbis ȧ la minute de lucht in, want het is toch te gek voor woorden dat we met zijn allen voor een habbekrats naar Dubai gaan en daarvoor nog bonuspunten krijgen ook. Lebbis zelf vliegt nog maar één keer per jaar en geeft daarmee het goede voorbeeld. Mede-tafelgast Arjen Lubach stelt Lebbis de argeloze vraag hoe hij dan terugkomt naar Nederland. O ja, verbetert Lebbis zichzelf, inderdaad twee keer vliegen. Het is weer het oude liedje van de verwende elite, ik mag lekker toch nog wel een keer vliegen, maar Jan met de pet blijft maar lekker bij Mien op de bank, DAT is namelijk de echte boodschap die deze cabaretier op retour ons meegeeft.  Peter R de Vries is uitzinnig van woede als hij zijn schoenen moet uittrekken voor controle voordat hij de rechtbankzaal mag betreden. En hoe kan het zijn dat hij zijn auto niet in de garage van de rechtbank mag parkeren, hij wordt bijkans behandeld als een randcrimineel. De eerste grief van Peter R kan ik niet plaatsen, hoezo schoenen uittrekken, hij loopt toch al jaren naast zijn schoenen. Verder dacht ik even dat wijlen prins-gemaal Bernhard weer zakelijk uit zijn as was herrezen, hij introduceerde onlangs KONI schokdempers aan het Formule 1 circus. Een déjȧ vu-gevoel overmeesterde me, zou hij ook weer bemiddelen bij aankoop van nieuwe Lockheed gevechtsvliegtuigen? Het bleek gelukkig zijn kleinzoon te zijn bij wie de appel niet ver van de stam is gevallen, ik kende het type pilotenbril dat hij draagt namelijk nog niet. Dan de alcoholonderzoeken. Als ik één van de conclusies moet geloven is dat één glas wijn, bier of sterke drank je één half uur van je leven kost. Ik ben eens beginnen te rekenen, volgens mij moet ik nu stoppen met tikken, want ik heb mijn biologische pensioenleeftijd met betrekking tot alcoholhalfuurtjes reeds lang bereikt. Edwin van der Sar zou meteen al met pensioen kunnen gaan, hij meent dat Ajax geen kaartclubje is, zijn specialisten die ONDER hem functioneren verrichten uitstekend werk en op de vraag of hij voldoende uitstraling aan de club geeft is het antwoord, ja dat kan niet anders. Meteen gaan vissen Edwin, dit niveau haal je nooit meer! Als laatste D66. Voorzichtig wordt er gesproken over de nog niet actuele opvolging van parmantige Pechtold. Kees Verhoeven is naar verluidt een kanshebber, eindelijk een echte principiële D66 kerel aan het roer, daar zitten we op te wachten. Hoe dit Kamerlid zich ’rocksteady’ gedroeg met betrekking tot de sleepwet, ik zeg alleen maar hulde! Als de benoeming een feit wordt stel ik een nieuw logo voor deze principiële partij voor: een grote windvaan!

Als laatste traditioneel Hongarije. De ’oppositie’ likt de wonden nog niet want in deze fase van de verwerking van een traumatische ervaring is men nog niet aanbeland. De ontkenningsfase heeft tamelijk kort geduurd, men kwam er al snel achter dat stembusfraude onbewijsbaar is. De sluwe hopman Orbán zou wel heel dom zijn geweest als hij ook maar een handvatje aan de losers van links en rechts had gegeven. De tweede fase, de woede, is nog actueel. Afgelopen weekeinde kwamen de ontevredenen op de been maar niet in groten getale. De (ex)leiders van de oppositionele partijen durfden niet het woord te voeren, waarschijnlijk te bang om te worden afgevoerd besmeurd met pek en veren. Ferenc Gyurcsány, de nog immer actieve oud-socialistische premier merkte op de verkiezingsdag nog op dat de lange rijen – letterlijk te vertalen als slangen – voor de stembureaus bevolkt werden door gifslangen. Gyurcsány gedraagt zich echter zelf als een gifslang die zijn oude Socialistische Partij probeert te wurgen, de ene slang wurgt de andere andere zou je kunnen zeggen. In feite is het echter dat het ene fossiel het andere fossiel probeert te vermorzelen, er is alleen één probleem: fossielen plegen in het gemeen geen beweging uit te voeren, ze zijn namelijk zo dood als een slang, sorry pier. Tibor Szanyi, Socialistisch EU-parlementariër zit in wel een uitzonderlijke woedefase: hij beijvert zich waar dan ook in Europa dat de EU zo snel mogelijk de nucleaire artikel 7 optie tegen Hongarije in stelling brengt, alles onder het aloude Hongaarse motto mijn koe is dood, dan moet die van jou tevens naar de haaien.  Ik stel een wet voor die deze landverraders verplicht om levenslang naar oude DDR pornofilms te kijken en wel voor een beeldscherm van 5 bij 5 meter met een pilotenbril op de neus van Prins Bernhard. Enige consumptiemogelijkheid: surrogaatcola uit diezelfde DDR.

Tijd voor een Buckler, waar koop ik die Youp?

 

Reklámok

Vélemény, hozzászólás?

Adatok megadása vagy bejelentkezés valamelyik ikonnal:

WordPress.com Logo

Hozzászólhat a WordPress.com felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Google kép

Hozzászólhat a Google felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Twitter kép

Hozzászólhat a Twitter felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Facebook kép

Hozzászólhat a Facebook felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Kapcsolódás: %s