Hollands en Hongaars Sint Maarten

sintmaartenoptocht.jpg

In de geopolitieke hoofdstad van Europa – de Drentse hoofdstad Assen – gingen we als kinderen op 11 november van deur tot deur met een Chinees lampionnetje. We raffelden snel een liedje af, bij voorkeur met de minste tekst. Voorbeeldje?

Sint Maarten, Sint Maarten, de koeien hebben staarten, de meisjes hebben rokjes aan, daar komt Sint Martinus aan! Het einde verruilden we in een balorige bui wel eens ‘Sint Martinus’ voor ’botten Tinus’, verwijzend naar de botten van de overleden heilige. Eigenlijk besef ik nu pas dat deze tekst een Halloween variant avant la lettre was. ’Anyhow’, na het vals gezongen liedje stopten we maar weer een milky way in de overvolle tas met snoepgoed. Of een koetjesreep. Bij links(ige) mensen kregen we meestal een mandarijntje of een appel die we ietwat chagrijnig in de tas gooiden. Tja, die gezonde ’troep’ nam de plaats in van zoetigheid natuurlijk. Wel openden in deze verzuilde tijd – begin zeventiger jaren – alle mensen nog hun voordeur. Gereformeerden – ja, die zelfs -, hippie-achtigen, geharnaste (salon)socialisten, vrouwen van wethouders, dikbuikige conservatieven met sigaar in de hand: iedereen gaf wel wat weg. Kom daar nu maar eens om.

Sint Maarten is volgens geschiedkundige bronnen geboren in het gebied dat thans tot Hongarije behoort. In Hongarije wordt ’Mártonnap’ dan ook nog – al dan niet – uitbundig gevierd. In Noord-Nederland is dat tevens het geval, misschien wel omdat de grote kerk in de stad Groningen de naam Martini draagt. Waarom exact 11 november tot ’Sint Maartensdag’ is gepromoveerd blijft duister, het betreft namelijk de geboorte- noch de sterfdag van de Christelijke heilige. Ach, maar wie maalt daar om, in (Noord) Nederland verzamelen kinderen een grote berg snoep, genoeg voorraad tot de komst van Sinterklaas dus. En in Hongarije eet men op 11 november het buikje vol met gebraden ganz, ganzenlever en op 12 november begint de Hongaar zijn/haar ontbijt op de volgende wijze: een plak witbrood met ganzenvet besmeurd, een paar rode uienringen, afgemaakt met rode – scherpe – paprikapoeder en een snufje zout.

Gans eten? Ja, de Hongaar heeft zich in de geschiedenis verdiept. In het jaar Onzes Heeren – ook het Uwe – 371 werd de relatief jonge Maarten reeds tot Bisschop verkozen van de Franse stad Tours. Omdat hij zich niet waardig voelde voor het ambt verstopte hij zich volgens de Franse overleveringen in een ganzenhok. Zijn fanatieke volgelingen spoorden hem echter op en ’kroonden’ hem alsnog tot Bisschop. Of Maarten’s volgelingen ’by the way’ de ganzen bij de vondst van Maarten meegegapt hebben vertelt de overlevering niet. Misschien hebben Maarten’s discipelen de Bisschopwijding wel aangegrepen om een Rooms ganzen- en drankgelag te organisren. Volgens het credo van ’het goede Roomse leven.’

Op 19 jarige leeftijd stond onze Maarten al bekend als duivelsuitdrijver. Onwillekeurig zou je denken dat de vuren die op veel plekken ontstoken worden op deze dag hieraan refereren. Nee hoor, de oude Germanen toonden met hun vuren respect aan hun (af)god, ene Wodan. Daar komt de tradities van die brandjes vandaan. Overigens hoop ik dat Scheveningse pyromanen dit artikel niet lezen. Hebben ze nog een datum om een 200 meter hoge brandstapel op het strand te bouwen. Nu ja, de inmiddels afgetreden Haagse burgemeesteres Pauline Krikke hoeft dat niet meer mee te maken. Zij is inmiddels afgetreden, je zou kunnen zeggen dat ze als een duivelin met behulp van de vlammen is weggejaagd. Duivelin? meer een gestrand skûtsje uit Sneek – haar geboorteplaats – die Krikke. Zij mag nu haar eigen Sint Maarten brandstapel aansteken, want na die vonkenregen in Scheveningen zorgt de ad interim burgemeester Johan Remkes er wel voor dat die Haagse Hooligans hun aanstekers thuis kunnen laten. Waar Krikke haar brandstapel heeft gebouwd? Ergens op een weiland bij het boomrijke Beetsterzwaag in Friesland. Genoeg hout voorhanden waar ze vast voor een zacht prijsje – ze is immers voorzitter van de Raad van Advies van Staatsbosbeheer – aan kan komen…..

Als U in Hongarije op 11 november een gansje verorbert, meet U dan goed de lengte van de botjes van de ganzenborst. En check de kleur van die botjes. Zijn de botjes relatief kort en bruinig van kleur dan kunt U rekenen op een zachte doch vochtige winter. In het geval van lange en witachtige botjes wordt het koud en valt er sneeuw. En kijkt U bij het verslinden van datzelfde gansje goed uit het raam: als het op 11 november zacht en regenachtig is volgt een strenge winter. Vriest het op de elfde dan wordt het natuurlijk een modderwinter. U weet hoe het met volkswijsheden is: ze zijn nooit/altijd waar. Doorhalen wat niet van toepassing is.

Tot slot, waarom is 11 november zo’n belangrijke dag in Nederland. In 1970 speelde Johan Neeskens zijn eerste voetbalinterland en wel tegen de DDR. Toevallig een land dat niet meer bestaat. Hiernaast werd de Berlijnse muur precies 30 jaar geleden bestormd en afgebroken. Over – communistische – duivelsuitdrijving gesproken….

En in Hongarije? 11 november is de geboortedag van Lipót Rottenbiller, oud burgemeester van Boedapest. In 1848 werd hij ruw van zijn ambtsketting ontdaan door de vileine Oostenrijkers die in dat jaar de Hongaarse revolutie met dodelijke hand onderdrukten. Rottenbiller spendeerde een tijdje in ’de bak’ in Graz. Maar in 1861 mocht hij wederom de burgemeestersfunctie vervullen. Niet lang overigens, na een paar maanden werd hij al weer ’gewipt’. Naar aanleiding van deze gebeurtenissen is er een ’quote’ geboren: megbukott mint Rottenbiller. Letterlijk: mislukken/falen als Rottenbiller. Vaak wordt deze zin gebruikt als een politicus zijn Waterloo heeft gevonden, maar het kan ook gelden voor een ontslagen directeur van een onderneming bijvoorbeeld.

Recent voorbeeld: de net verkozen burgemeester van de stad Győr, Zsolt Borkai moest van de grote baas Orbán vertrekken. Wegens corruptie misschien? Welnee, hij werd heimelijk gefilmd op een luxe zeiljacht ergens in tropische oorden omringd door flessen Finlandia wodka én publieke vrouwtjes die hem liefkozend omhelzden…….En dat nu, past natuurlijk niet bij een politicus die de Christelijke waarden van de Fideszpartij zou moeten vertegenwoordigen.

Alle acteurs/politici zijn hoeren. Zij verkopen zichzelf aan de hoogste bieder (William Holden, Amerikaans acteur, 1918 – 1981). PS ’politici’ heb ik er voor het gemak maar bijgevoegd…….

Reklámok

Sinterklaas moet weg! Maarten-Klaas ervoor terug!

zwarte piet

Het wordt nu toch echt tijd om een (chocolade)duit in het zakje te doen. Ik als rechtgeaarde protestant voel mij zwaar gediscrimineerd door Sint Nicolaas zelf. Dit is een bisschop die cadeautjes strooit naar alle kinderen, daarmee implicerend dat de Protestantse kerk een minder groot hart zou hebben dan de Rooms-Katholieke. Zijn mijter is daarbij een opvallend hoofddeksel dat ik vaak heb mogen ontwaren op het Sint Pieterplein in Vaticaanstad, bijvoorbeeld tijdens Pasen. De heilige Sint Nicolaas is een icoon van de Rooms-Katholieke kerk, ‘need I say more?‘ Hiermee wordt door de gemeentelijke autoriteiten die de Sinterklaasintochten goedkeuren – inclusief de handlangers van de NOS die de intocht direct uitzenden –  een voorkeur gegeven aan het Rooms-Katholieke geloof waarmee wij – protestanten – wederom ongewild in de hoek van de goddeloze ketterij worden gedreven.

Een ieder met een beetje historisch besef weet toch wat er gebeurd is tijdens de inquisitie. Ik ben wars van stemmingmakerij en zal geen voorbeelden noemen van alle wreedheden die in naam van de Hertog van Alva zijn gepleegd. Toch een kleine tip van de sluier: onze geloofsgenoten werden levend verbrand met behulp van een in de fik gestoken houtstapel! In ieder geval is het duidelijk dat wij, protestanten tijdens het Sinterklaasfeest worden weggezet als misdadig en minderwaardig deel der natie. De Rooms-Katholieke traditie wordt er in Nederland op pakjesavond al jaren systematisch ingeramd!. Tja, geloof wil ik het Katholicisme niet noemen, valse papen meneer, dat zijn het!

Mijn voorstel is om Sint Nicolaas volgend jaar onder de grote rivieren te handhaven als deze stijlfiguur – men is grotendeels Rooms Katholiek en houdt van carnaval -, boven de grote rivieren zal Maarten (Luther) Klaas – ja, ja dat wordt zijn nieuwe naam – de intochten voor zijn rekening nemen, bij voorkeur in de kledij zoals wij die kennen van Luther of voor mijn part Calvijn. Indien dit voorstel niet wordt doorgevoerd zal ik in 2019 een platform organiseren – genaamd klederdrachtstorm 1566/2019 – dat ’helaas’ burgerlijke ongehoorzaamheid  zal etaleren door tijdens de Sinterklaasintocht te Amsterdam het gehele centrum te bezetten. Zo wordt in ieder geval nog een beetje recht gedaan aan 500 jaar protestantisme in Europa. Roetpieten zijn bij de Maarten-Klaas intochten NIET welkom, Spaanse edelpieten wel, alhoewel, deze zijn natuurlijk Rooms-Katholiek. Wat zegt U? De gemeente Amsterdam vond Spaanse edelpieten toch niet geschikt vanwege de onderdrukkende rol van de Spaanse overheerser destijds? Jammer, wij, als protestanten hadden die edelpieten graag bekeerd tot ons WARE geloof.

Blijft over de nieuwe ’Sinterklaas’ in Amsterdam vanaf 2019, Erik van Muiswinkel. Erik is geboren in Eemnes – boven de grote rivieren – en Amsterdam is gelukkig geen Katholiek carnavalsbolwerk. DUS, in 2019 zal cabaratier van Muiswinkel de intocht als Maarten-Klaas voor zijn rekening nemen. Zo niet, dan dreigen axies, harde axies! In elk geval een stevige boycot en wellicht zal Erik dit bekend voorkomen. Hij was immers de grote agitator in de voorgestelde boycot van de Olympische spelen in China 2008…..

Maarten Klaas, wie kent ’m niet, Maarten Klaas, Maarten Klaas en natuurlijk zwarte piet. O Nee, sorry: ’en die wrede Katholiek!’  (vrij naar Henk Westbroek)

En alleen de vogels vliegen van Oost- naar West-Berlijn….

ijzeren gordijn

Zaterdag 9 november is het dertig jaar geleden dat de Berlijnse muur uit elkaar werd ’gebikt’. Toen ik van de week het eerste krantenartikel over deze historische gebeurtenis las moest ik onwillekeurig aan Harrie Jekkers denken. De ’oerhagenees’ die tegenwoordig op Ibiza woonachtig is schreef in 1984 het nummer ’over de muur’ dat verhaalt over het dagelijkse leven in Oost en West-Berlijn. Ten tijde van een grote vredesdemonstratie op het Malieveld – tegenwoordig omgeploegd door tractoren en graafmachines – bracht de formatie ’t klein orkest’ – van Harrie Jekkers – het prachtige nummer ten gehore. Het werd een ’dijk’ van een hit in datzelfde jaar  -1984 – en later nog eens in 1989.

Nog altijd raak ik ontroerd bij het horen van de creatie van Haagse Harrie, tekst en melodie zijn in volstrekte harmonie. Wel kon ik mij in 1984 als opstandige student opwinden over de tekst. Veel te links natuurlijk, want hoe kun je nu het leven in Oost-Berlijn vergelijken met dat van de westerse kant van de Duitse stad. ’Je mag demonstreren, maar met je rug tegen de muur’ in West-Berlijn versus ’als je bang en voorzichtig met je mening moet omgaan’ in Oost-Berlijn? Alsof de ’terreurdictatuur’ in de DDR ook maar op enige manier te vergelijken was met de – relatieve – vrijheid in West-Europa. En brood voor de vogels? op het Oostduitse Alexanderplein? DDR kameraad-burgers die brood aan vogels geven? Maak dat de STASI wijs! Dat was samengevat zo’n beetje mijn rabiate mening.

Tegenwoordig beschouw ik de tekst toch ietwat genuanceerder. Mijn opvatting uit de tachtiger jaren was ingegeven door een soort westers superioriteitsgevoel dat de eigen westerse – democratische – cultuur tot de hoogste norm had verheven. Helaas moet ik constateren dat de in de ’vrije’ westerse samenlevingen niet alleen de individuele vrijheid een groot goed is maar tevens het libertaire kapitalisme dat aan de wortel van diezelfde ’vrije’ samenlevingen knaagt. Hiernaast meen ik dat een deel van de bevolking van West-Europa het mantra aanhangt dat individuele vrijheid impliceert dat er geen ’plichten’ meer bestaan.

Alles moet kunnen en mogen – zie Amnesty International Nederland – of juist niet. Voorbeeldje? Matthijs van Nieuwkerk meldt met instemming van al zijn ja-knikkergasten in DWDD dat in Nederland woonachtige Chinezen geen ’taalonderwerp’ meer mogen zijn. Dus nooit meer ’kloepoek’ zeggen en al helemaal niet: ’sambal bij?’ En Amesty International? Ja, deze club meent dat boerkadraagsters in Nederland uit vrije wil de gezichtsbedekkende kleding dragen, dus is de net ingevoerde ’boerkawet’ uiteraard een monster. Vrouwen in Iran moeten daarentegen bemoedigd worden om de onderdrukkende boerka af te rukken. Nooit van universele waarden gehoord Amnesty directie? Er is in Nederland een stijgend aantal Nederlanders/medelanders mentaal in de war.

Terug naar Harrie Jekkers. Hij kreeg inspiratie voor ’over de muur’ tijdens het passeren van de grens bij checkpoint Charlie in Berlijn. Hij zag een hond zomaar het ijzeren gordijn passeren zonder dat deze zijn (honden)paspoort moest laten zien. Stiekem denk ik overigens dat dit waarschijnlijk een Duitse herdershond moet zijn geweest. Honden kunnen echter niet vliegen, dus bedacht Harrie dat er maar vogels over de muur zouden moeten vliegen. Alle gekke papegaaien op een stokje, de vondst was natuurlijk geniaal, met Harrie’s creatie kon een grote groep mensen zich de insluiting van de Oostduitsers zich ineens ’levendig‘ voorstellen.

Nog altijd heb ik spijt als haren op mijn hoofd dat ik tijdens de muurafbraak niet spoorslags naar Berlijn ben gereisd. Pleister op de wonde zijn de fraaie opnames van Oostduitsers die uitzinnig van vreugde door de Muur heen ’stormen’ en met open armen worden ontvangen door de bevolking van West-Berlijn. Nog altijd huiveringwekkend mooi om te aanschouwen. Ik heb zelfs VOPO’s – VolksPolizei – eigen langenoten zien feliciteren met hun gang naar ’het westen’.

De betekenis van vrijheid wordt meer en meer door West-Europeanen als een ’logisch en ’automatisch feit’ aangenomen. Maar dat is het nooit, juist met deze laconieke en lakse houding dreigt die vrijheid weer vermorzeld te worden. Niet van de ene dag op de andere, maar sluipenderwijs. Daarom stel ik voor dat op ELKE middelbare school in Nederland de film ’das Leben der anderen’ tot verplichte leerstof wordt gebombardeerd. De film werd bekroond met een Oscar voor beste buitenlandse film en dat was meer dan terecht! Op indringende manier wordt getoond wat een totalitair systeem met mensen doet. En Duitsers zijn nogal van de ’ortnung und Disziplin’ wat in de DDR resulteerde in een soort pruisisch communisme. Op een paar uur rijden van Enschede functioneerde een schaamteloze surveillancestaat…..

Ach, de Europese Unie reikt nu tot de grens van Rusland zult U zeggen, het is toch de democratie die de klok slaat in Europa? In onlangs gehouden Duitse deelstaatverkiezingen- 3 stuks – won de zeer rechtse partij de AfD flink, de tweede plek werd overal gehaald. Niet onvermeldenswaardig is dat dit gebeurde op het grondgebied  van de ex DDR. In de Nederlandse pers werd hier – traditioneel – nauwelijks aandacht aan besteed en dat was/is volledig onterecht. Ik wil niet zeggen dat de desastreuze ’Weimar republiek’ op de loer ligt, maar mevrouw Merkel doet er alles aan om de kiem hiervoor te leggen.

De vogels vliegen nog steeds van Oost naar West-Berlijn en vice versa, ik hoop dat er niet teveel zwarte kraaien tussen zitten…..

Onder het kapitalisme worden mensen uitgebuit door mensen. Onder het communisme is het net andersom. ( John Kenneth Galbraith, Amerikaans econoom 1908-2006)

PS het mooiste Duitse lied over de Berlijnse muur? Über den Wolken van Reinhard Mey natuurlijk!

Allerzielen

allerzielenIn de twaalfde eeuw heeft de Rooms-katholieke kerk Allerheiligen en Allerzielen op de jaarlijkse feestkalender gezet. In Nederland met zijn sterke Protestant-christelijke traditie zijn deze feestdagen echter nooit goed van de grond gekomen. Het Protestantisme is te rationeel en kent geen sterke en geloofwaardige verbinding met ervaring, belevenis en ritueel. Het eten van zielenbroodjes door de katholieke nabestaanden en het uitdelen aan de armen is lange tijd onderdeel geweest van het Allerzielenfeest. Daarmee kon je de tijdsduur van familieleden in het vagevuur bekorten. Katholieken zijn altijd al beter geweest om met rituelen het irreële naar de hand te zetten.

De Hongaarse doden worden wel groots en uitgebreid herdacht op één november, de dag voor Allerzielen. Een nationale vrije dag. Op Allerheiligen worden op alle graven bloemen geplaatst en niet alleen bij de directe familie. Te jong gestorven vrienden en buren krijgen ook een bezoekje. Geen beweend persoon wordt overgeslagen.

Aan het einde van de dag zijn de licht hellende kerkhoven veranderd in een grote bloemenzee, waarbij de chrysant met zijn prachtige witte bloemenschermen de overheersende is. En s’avonds met de brandende kaarsen als lichtbron, opdat de doden niet verdwalen, is het feest compleet. De oplichtende dodenakkers brengen de levenden en doden voor even weer samen, een prachtig en indrukwekkend ritueel.

Er vinden niet geplande ontmoetingen plaats met oude bekenden daar op de steile Calvarie heuvels van het Hongaarse landschap. Het ingespannen klimmen naar de graven symboliseert het leven dat we leiden en de oudere mensen zoekend naar adem praten nu zacht met elkaar. Een plechtige sfeer en verstilling bij de veelal prachtig verzorgde graven drukken de geestelijke welstand van dit land uit.

Niemand is zo eenzaam op dit kerkhof als de oude dame die naast het familiegraf even haar rust neemt. Geen ondersteunende arm meer en haar naam staat zonder einddatum al gebeiteld op de steen.

Ook op ons familiekerkhof is er net zo als in Nederland sprake van standsverschillen. Mijn oog valt op een zeer eenvoudig graf met houten kruis dat omringd wordt door een ovaalvormige krans van eenvoudige paarse bloemetjes. Maar deze liggen zo teder met jong groen gedrapeerd, met echte brandende kaarsjes, dat de liefde voor de overledene groot moet zijn. Een graf van iemand die arm gestorven is maar verzorgd door een persoon met een grote innerlijke rijkdom. Onuitwisbaar ontroerend.

Verderop een graf dat geheel uit gebroken tegels bestaat. Niemand die er nog zorg voor draagt. Het graf wordt door weersinvloeden langzaam gesloopt tot er niets meer van over is. Door de eroderende natuur gesmede symboliek; een uitzondering op deze begraafplaats. En toch geen dissonant.

Daarnaast een rijk graf, helemaal volgezet met grote potten rode achillea millefolium ofwel  ‘paprika’ chrysanten. Een rood memorial, uit communistische tijden, breekt met de witte katholieke traditie. Op ons kerkhof liggen alle geloven op één kussen.

Een onverwacht gebaar van een jonge bezoeker. Hij plukt een rode bloem uit het rijk versierde graf en werpt dit achteloos op het graf dat in scherven ligt. Is dit een teken van christelijke barmhartigheid of gewoon brutaliteit van de jeugd, die snel orde brengt na het zien van een misstand? Of zit het gelijkheidsprincipe van de voormalige communistische ideologie nog in de genen van deze jongeman? Gelijk bij geboorte en gelijk bij de dood.

Rondwandelend besef ik dat we dit bezoek allemaal doen voor onszelf, we proberen alsmaar zingeving in ons bestaan te ontdekken zolang we hier niet liggen. Steeds maar troost zoeken voor een leven dat uiteindelijk zinloos is.

Grafkaarsen zijn we, die langzaam zullen uitdoven.

De eerste grafkaarsen op zonne-energie zijn al gesignaleerd en zij proberen wel de mystieke sterrenhemel voor eeuwig op deze aarde te verbeelden. Dat geeft weer hoop, we moeten niet te snel opgeven.

Maar ook troostrijk dat het zo mag eindigen, hier in alle rust in de geur van duizenden bloemen, die elk jaar, tegen het seizoen in, plotseling voor je staan te bloeien. Naast de vele kitscherige herdenkingslampjes. Die zijn soms zo lelijk dat je als dode niet zou willen herrijzen.

Ik zie een verse bos bloemen in de afvalbak liggen. Deze bos intrigeert mij en ik besluit terug te lopen naar het zojuist gepasseerde graf met gesneuvelde Russische militairen.

Een kerkhof toont naast klasseverschillen ook politieke voorkeur.

Het grootste graf van het kerkhof is vandaag bloemloos gebleven, maar verdient beter.

De naamloze bloemen vinden hier een betere laatste rustplaats boven al die veel te jong gestorven onnozele jongens, die de Hongaren, sinds 1989 links laten liggen.

Hongaarse en Hollandse Halloween

halloween-pumpkins

De traditie van Halloween ’vieren’ stamt voor een groot deel uit Groot-Brittannïe. De oude Kelten geloofden dat de doden op de dag voor Allerheiligen – 1 november – uit hun grafzerk oprezen om vervolgens van een levend lichaam bezit te nemen. Onwillekeurig komt me bij het opschrijven van dit oude bijgeloof de videoclip ’thriller’ van wijlen Michael Jackson bovendrijven. Of de legendarische horroklassieker ’the invasion of the bodysnatchers’. De eerste versie dateert uit 1956 en geeft bij het aanschouwen ervan nog steeds een ’unheimisch’ gevoel. Waarschijnlijk heeft dit als achtergrond dat de ’invaders’ lichaam en geest overnemen zonder dat de ’niet-geïnfecteerden’ dit in eerste instantie in de gaten hebben. Misschien is dit overigens in werkelijkheid al aan de orde van de dag, Mark Zuckerberg zou volgens boze tongen een androïde-masker dragen over zijn overigens als een ’alien-salamander’ uitziende hoofd.

(Noord)Ieren en Engelsen zijn in het verleden massaal naar Noord Amerika getogen en hebben hun tradities in hun ransel meegenomen. Tegenwoordig is Halloween in ’The States’ een grote commerciële horror-verkleedpartij met de bijbehorende Hollywood horrorfilms. Lekker griezelen, wat wil je nog meer. Veel Amerikanen kunnen zich tegenwoordig de kosten van een eng masker overigens besparen vanwege het reeds bestaande enge karakter van hun werkelijke ’tronie’. Om te beginnen met Trump…..De afschrikwekkende maskers – bijvoorbeeld een holle pompoen met gaatjes – plaatsten de Kelten op hun knar met het doel de uit hun graf ’opgestane’ doden af te schrikken in hun pogingen de Keltische lichamen en geesten te enteren.

Zoals gebruikelijk waaien alle nieuwe Amerikaanse trends vertraagd over naar Europa. Kauwgum en McDonalds zijn ongemeen populair geworden in Europa, dus waarom die halloweenverkleedparijen niet? In Nederland kopen steeds meer burgers een pompoen, hollen deze uit, snijden er een ’jokerlach’ in en plaatsen een vaccinekaars in de holle vrucht. Maar comfortabeler is het een holle neppompoen te kopen van Chinese makelij bezorgd door een postorderbedrijf. Lekker klimaatneutraal zullen we maar zeggen. ’Halloweenparties’ worden tegenwoordig zelfs op de Nederlandse ’biblebelt’ georganiseerd waarmee maar bewezen is dat er sprake is van een algemeen geaccepteerd – commercieel – fenomeen. Hongarije heeft ook last van die vertraagde ’trendoverwaaiingen’ uit het land van ’Uncle Sam’ alhoewel ik nog geen echte massaliteit bij ’het volk’ bespeur.

Ik had het in het begin al over ’Allerheiligen’, een Anglicaans en Rooms-Katholiek feest dat elk jaar op 1 november valt. In de meer Rooms-Katholiek georïenteerde landen, zoals Hongarije wordt op deze dag vrijaf gegeven. De meeste Hongaren bereiden zich dan voor op de dag die daarna volgt, daarover straks meer. In het geseculariseerde Nederland wordt er op 1 november gewoon gewerkt – of geluierd -, die paar praktizerende Katholieken gaan naar de heilige mis en luisteren geboeid naar die – nog steeds – onder het celibaat zuchtende pastoor. In Hongarije zijn de kerken wat beter gevuld en dat is maar goed ook. Premier Viktor Orbán is de ’grote voorvechter’ van de Christelijke moraal in zijn land en spendeert grote sommen geld aan de restauratie van Christelijke gebedshuizen. Van die financïele injecties blijft wel altijd een deel aan de pastoorpij hangen. Een Rooms-Katholieke kniesoor die erop let…..Sorry, ik moet mezelf een beetje verbeteren, in het Groningse WinschotenWinschoot’n – wordt er jaarlijks een ’Allerheiligenevenement’ georganiseerd dat door tienduizenden geïnteresseerden wordt bezocht. Winschoot’n? Dat is toch een stadje ergens in het traditioneel communistische Oost-Groningen? Tja, de diepten en wegen van Onze Lieve Heer zijn ondoorgrondelijk!

Tot slot nog de meest interessante dag van het begin van de novembermaand, Allerzielen vallend op de tweede dag van november. Alweer een Rooms-Katholieke traditie, die ’Papen’ hebben ons maar met allerlei festiviteiten opgescheept, nietwaar? Nu ja, festitiviteit? Met Allerzielen worden de doden herdacht, dus is het meer een dag van ’memento mori’ en natuurlijk om de herinnering aan de geliefde overledenen levendig te houden.

Als wel opgevoede protestant in Nederland had ik lang geen enkele notie van het bestaan van Allerzielen. En november was geen schoolvakantieperiode dus de Hongaarse begraafplaatsen heb ik in mijn jeugd in de herfstpeiode nooit aanschouwd. Op 2 november was het gewoon verplicht Hollandse schooltijd. Of ’spijbeltijd’….. Inmiddels ben ik een beetje ’bijgeschoold’. Rond en op de tweede november tijgen talloze Hongaren naar de kerhoven om met – vaak een zee van – bloemen ’hun’ doden te eren. Uiteraard worden één of meer kaarsen bij het graf geplaatst, de meeste Hongaarse begraafplaatsen bieden in de novembertijd ’s avonds een sprookjesachtige aanblik. Afgezien dat de ’dodenverering’ een contemplatieve component kent, kleeft er nog een voordelige kant aan Allerzielen. Binnen de familie- en vriendenkring is er even tijd voor een gezamenlijk te bespreken thema dat meestal niet tot conflicten en ergernis leidt. Bovendien komen Hongaren elkaar tegen op het kerhof, zo kunnen oude vrienden die in deze gehaaste wereld elkaar veel te weinig ontmoeten elkaar weer eens op de schouders slaan.

En in Nederland? Ik vrees dat de halloweenmaskers als afschrikking voor de uit hun graf opgestane doden – op 31 oktober – wel eens levensreddend kunnen zijn. In het geseculariseerde Hollandse poldertje blijven veel graven op 2 november onbezocht. De gestorvenen zouden daar wel eens genoeg van kunnen krijgen. Geen aandacht van de levenden? Volgens de aloude traditie van de Kelten kruipen de doden tijdens halloween immers in de huid van de levenden. Een daadwerkelijke ’invasion of the bodysnatchers’ is wellicht aanstaande in Amsterdam, Lutjebroek, Schin op Geul, Woerden etc. Behalve in Winschoot’n natuurlijk, ook al gaat het daar  ’slechts’ om Allerheiligen. Maar het is een begin……

Allerzielen kent men in Hongarije als ’Halottak napja’ = de dag VAN de gestorvenen’.

Memento mori, gedenk te sterven……..

Magyarország 1956: A Feldolgozatlan Forradalom

opstand1

Már 63 éve annak, hogy 1956. október 23-án kitört egy forradalom a rettenetes és kegyetlen szovjet elnyomás ellen. Egyfajta lázadásként indult meg az egész, ami végül szabadságharccá fajult. A budapesti egyetemisták és iskolások kezdtek bele a folyamatba, majd rövid két nap alatt, okt. 25-től, kiszélesedett egy mozgalommá, amihez az egész magyar társadalom csatlakozott. Az ország akkori vezetői közül Gerő Ernő Miniszterelnök lelépett, és sok habozás után Nagy Imre vette át a vezetést.

Nyugat-Európában ezt a mozgalmat “Magyar Felkelésnek ”nevezik, Magyarországon ma hivatalosan “Az 1956-os forradalom és szabadságharc” névvel illetik. Természetesen a Magyarok mindig 1956-os forradalomnak fogják említeni történelmükben azt az időszakot, amikor a nép a „vörös Ruszkikat” ki akarta űzni otthonukból és egyben egy demokratikus Magyarországért is küzdött. Igaz, a forradalmat elfojtották, de mégis egy olyan mozgalom volt, aminek a hatása az volt, hogy egy árnyékot vetített a jövőre. Néhányan talán nüánszbéli különbségnek veszik, hogy Magyarországon nem egységes az ’56-os események értékelése. A napjainkban is érezni lehet a változó véleményeket okt. 23.-a körül Magyarországon: a baloldal szabadságharcnak nevezi, míg a jobboldal inkább beszél forradalomról. Érthetően a baloldal számára a forradalom szó tartalma inkább mutat a nagy politikai felé hajlik, ami még most is él! Bár a mai Magyarország területén viszonylag nehéz igazi kommunistát találni, de ők ’56-ot “ellenforradalomnak” nevezik!

Manapság Magyarország lakói egyre inkább a hősiesség fellegvárába sorolják 1956-ot, szinte a szent harcként emlegetik. Kérem, ne értsenek félre, én lennék az utolsó, aki bármit is elvenne ettől a hősiességtől-, mert ők aztán tényleg igazi hősök voltak! De talán nem árt történelmi szemszögből is megfigyelni. Szeretném a két főszereplőt, Nagy Imre és Kádár János szerepét megnézni közelebbről. Bár nem ők voltak az egyetlen vezetők, de a legfontosabbak a forradalom elfojtása utáni hetekben és hónapokban. Az ő szerepük még most is hatással van Magyarország helyzetére manapság.

Nagy Imre fiatalon vett részt az 1917-ben lejátszódó forradalomban, az akkori Oroszországban. Orosz állampolgárságot kapott és emellett tagja volt az orosz kommunista pártnak. Tevékenyen részt vett az 1919-es-Kun Béla vezette kommunista megmozdulásban és az akkori Tanácsköztársaság államtitkára volt. Amikor Horthy Miklós a “fehérekkel” átvette a hatalmat, Nagynak menekülnie kellett Oroszországba. A II. világháború után visszatért hazájába, a politikai bizottság tagja lett, és már ’45-ben kinevezték Földművelésügyi Miniszternek. 1951 és 1953 között Miniszterelnök-helyettes volt a végtelenül kegyetlen Rákosi Mátyás mellett.

Sztálin halála után, 1953 karácsonyán, Rákosinak el kellett tűnnie, helyébe Nagy Imre került. Ő azonnal irányt változtatott, míg Rákosi ideje alatt a magyar gazdaság csak a nehéziparra fordított figyelmet. Emellett rendkívüli programot szervezett a magyar mezőgazdaság reformja érdekében. Rákosi, Moszkvából ezt látva, igyekezett ezt megakadályozni. Addig fúrta Nagyot Nyikita Hruscsovnál, hogy 1955-ben Nagy Imrét leváltották, sőt később a pártból is eltávolították. Rákosi azonban nem sokkal élte ezt túl, 1956 nyarán Moszkva csak leváltotta, mert ott is változtak az idők a desztálinizációs folyamat következtében!

Nem tudott már Moszkvában maradni, így egészen Mongóliáig menekült, hogy eltűnhessen a színről! Helyét Gerő Ernő vette át, aki végül is csak sztálinista volt, ugyanúgy, mint Rákosi. Ez egy óriási hiba volt a Ruszkiktól. Ezek az események és tények előzték meg az 1956-os történteket. Október 23. után felgyorsultak a folyamatok, Nagy Imrét nagy sietségben már okt. 25-én rehabilitálták. Ezután, valószínűleg sok belső habozás miatt, kinevezték, talán helyesebben fogalmazva: elfogadták Nagy a Miniszterelnök tisztséget! Párttitkárnak Kádár Jánost nevezte ki a pártközponti vezetőség, akiről úgy tartották, hogy hajlik keresni egy utat, ami egy emberi arcú szocializmus felé vezethet! Ez volt az egyik feltétel a harcoló tömegek megnyugtatására.

Nagy Imre sodródott az utcai eseményekkel. Amikor beszédet tartott, mint az új Miniszterelnök, úgy szólította meg a tömeget, hogy: “Kedves elvtársak” ami viszont a tömegnek nem volt ínyére! Ez után úgy döntött, hogy: “kedves Magyar “honfitársak”-ként szólítja meg a tömeget. Okt. 30-án tartott beszédében már ígért szabad választásokat és Moszkvával tartandó párbeszédet, hogy a szovjet csapatok hagyják el Magyarországot. Minden nap új eseményt hozott, a szovjet csapatok elfoglalták Budapest repülőterét, és ezek után Nagy bejelentette, hogy Magyarország november 1-től egy teljesen semleges ország, kilépve a “Varsói Szerződésből”Kádár- valószínűleg orosz nyomásra- kiutazott egy szovjet tankkal Moszkvába, és elárulta Nagy Imrét. Moszkva terve sikerrel járt, ahogy november 4.-én a bevonuló tankok Budapestet tűz alá vették! A beavatkozásnak a kimenetele világos volt, a magyar nép elvesztette teljesen a függetlenségét és a forradalmat vérbe fojtották.

 Kádár tisztában volt azzal, hogyha beszállt az orosz tankba, azzal régi “Kamerád”-ját elárulja….

Kádár János a mai Horvátországban, Rijekában-, amit a Monarchiában Fiumének hívtak- született, neve akkor Csermanek János volt, nem túl magyar hangzású! 1931-ben tagja lett az illegális Magyar Kommunista Pártnak, emellett  harcolt a II. világháborúban a Cseh-Szlovák ellenállásban. 1946-ban kitüntetést kapott a Magyar Kommunista Pártban, mint főtitkárhelyettes. 1949-ben a hírhedt titkos szolgálat-AVO- vezetője lett. Ebben az időben még nagy sztálinista volt. Azonban Rákosi rágalma miatt, Tito követő volt, így pert indítottak ellene és elitélték fogságra.

Miután 1953-ban Sztálin meghalt, kiszabadult, és némi szerepet játszott a szakszervezeteknél. 1956-ban az események neki lettek kedvezőek: ismét beleszólást nyert a politikai életben. Igy amikor Gerő Ernő a forradalom forgatagában rövid szereplése után letűnt, Kádár Jánost kinevezte a Párt főtitkárnak, igy került Nagy Imre mellé. A forradalom első napjaiban még Nagy Imre mellett állt, de sejthetően a még létező sztálinista felfogása segítette abban, hogy átálljon a szovjet oldalra. Nagy kénytelen volt menekülni november 4. után, miután Kádár átvette tőle a tisztséget, biztonságot ígérve Nagynak, hogy bántódás nélkül meneküljön a Jugoszláv követségre.

Ez történt november 5.-én. Nem csak Nagy Imre, de még sok más vezető társa keresett menedéket a Jugoszláv területen. Azóta tudjuk, mi történt…. Nagy Imrét és társait letartóztatták, ahogy elhagyták a követséget, abban a hitben, hogy nyugatra szabadlábon távozhatnak!  Hosszú hetekig nem volt ismert, hol tartották fogságban őket. Később közölték csak, hogy halálbüntetésre ítélték a Magyar Népi Demokrácia elleni összeesküvés és árulás miatt, emiatt 1958. június 16-án felakasztották. “Régi” jó barátja, Kádár, a fogda kertjében végig nézte!…

Nagy történelmi események az idő múlásával fakulnak/a legtöbb színjüket elveszítik, leginkább fekete/fehéren látjuk, ha visszatekintünk, a régi színárnyalatok lassan eltűnnek. Vajon hogyan értékelik ma a magyar forradalmat és a fent említett főszereplöket? Nagy Imrét, mint nagy szabadságharcost és nagy demokratát? Kádár Jánost, mint jó akaratú, megbocsájtást ígérő kommunistát, aki megteremtette a vas-függöny mögött az egyetlen “gulyás” kommunizmust, amiben nem is volt olyan rettenetes az élet?

Szerintem egyik értékelés sem állja meg a helyét! Nagy Imre, ahogy láttuk, kommunista volt, de nem maga választotta azt a szerepet, amit a forradalom első napjaiban ráruháztak. De a harc az utcákon folyt tovább, az események őt is magukkal ragadták, és sodródott velük a demokratikus irányba. Viszont mégis vállalta a következményeket, tudta, hogy az életével fizet mindezért, ha sikertelen lesz a harc!

Ő valóban hőssé vált, maga a forradalom hőse lett. Sajnálatos módon azt figyelhetjük meg a történelmet nézve, hogy az igazi hősök mindig korán meghalnak, így Nagy Imre is… De van a Kádár rezsimnek is maradványa: a nosztalgia. Ez a nosztalgia, ami felüti a fejét sajnos egy rémálom. Sajnos elért engem is a vélemény az ellenzék részéröl, hogy a Kádár korszak alatt Magyarországon jobb volt a helyzet, mint Orbán ideje alatt most. Ezt magyar szavakkal élve csak „végzetes baromságnak” nevezhetjük! Kádár nemcsak sztálinista volt, hanem nagy árulója a magyarok forradalmának. Azon kívül még gyilkos is volt, mert rettenetesen megtorolta az otthon maradt szabadságharcosokat, még azokat is, akiknek a szerepe kisebb volt. Titkos munkatáborokban ezrek szenvedtek miatta! A hírhedt “gulyás-kommunizmust” sem teremtette meg az első 10 év alatt, csak miután a Nyugat ellátta előnyös kölcsönökkel, abban a reményben, hogy talán rálépnek a lassú fejlődés útjára! Kádár János meghalt 1989. július 6-án, azon a napon, amikor a magyar főbíróság teljesen rehabilitálta Nagy Imrét! A sorsnak igazán furcsa fintora ez….

A forradalom igazi hősei, akik főleg egyetemisták és diákok voltak, 1956. október 23.-án először vonultak fel Budapesten, hogy tüntessenek a Lengyel diákok mellett! Akkoriban már mindenkinek elege volt a Rákosi- sztálinista elnyomásból! Sztálin halála után egyre nagyobb lett a vágy egy emberibb szocializmust megteremteni. Akkor azt gondolták, hogy az egy elérhető cél az úgynevezett szocialista külön szigeten a Szovjet rendszerben! De ha a tömegeket az igazságérzet veszi hatalmába, akkor nincs megállás, a cél mindenképpen Magyarország demokratizálása volt. A Magyar nép féleérthetetlenül megmutatta a világnak, hogy milyen Magyarországot akar, ugyanis részévé akart válni az európai demokratikus államoknak! Ha ugyan évtizedekkel később is, ezt a célt elérte, mivel Magyarország ma már az Európai Unió teljes jogú tagja! Ez a tény teszi október 23.-át nagy ünneppé, amire nagyon büszkének kell lennünk! Sajnos hosszú évtizedek teltek el úgy, hogy az embereknek nem volt sok választási joguk. Sokan vették az útjukat Nyugat felé, de az otthon maradottaknak nehéz élet jutott a Kádár rezsimben.

1989-ben azonban véget értek a diktatúrák Keleten, az a forma összeomlott, igy Magyarországon is! A nagy fordulat közismerté vált.

Majd 30 évvel később lassan ideje feltenni a kérdést: valóban nagy fordulat volt ’89? Nehéz lenne ezt a fontos kérdést egyszerűen pár mondatban megválaszolni! Az első választott MDF vezető politikus Antall József lett , aki a kormányával sajnos kardinális hibákat követett el. Ezeknek még ma is érezzük a hatásait.
Hiba 1: A magyar nép a Kádár rezsim alatt nagyon eladósodott nyugat által a hatalmas deviza kölcsönök miatt. Antall Józsefnek egy olyan egyezményt kellett volna kapnia, amiben az összes adósságot eltörlik, de Ő e helyett megígérte, hogy azt mind vissza fogják fizetni! A nyugati bankok bizonyára örültek, de ellenkező esetben beleegyeztek volna, hiszen egy fiatal demokráciát csak nem hoztak volna ilyen súlyos helyzetbe!..

Hiba 2: A még létező magyar ipart kiárusította külföldi multi-cégeknek és magyar – nem ritkán kommunista – szemfüleseknek, akik csak a nyereség vágya alapján dolgoztak. Egy példa: EON energiaszolgáltató üzem egymást érve emelte az áram árát, olyannyira, hogy maga az igazgató már nem tudta nyomon követni! Mig az emberek rendkívül alacsony bérekért dolgoztak, az energia árak megfeleltek a nyugati áraknak, sőt még magasabbak is voltak.

Hiba 3: A titkos szolgálat-AVO- levéltárai nem kerültek nyilvánosság elé a mai napig és a nagy részét megsemmisítették.

Hiba 4: Nem ítéltek el senkit a törvényszéken azért a sok-sok embertelenségért, amit a Kádár rezsimben elkövettek! Nem volt megtorlás, a régi bírák, akik halálbüntetést osztottak ki sok-sok emberre, folytathatták tovább ‘most már jó bíróként’ a hivatalukat! Mi lett az eredmény? Egy következmények nélküli ország…..

Igy ma megkérdezhetjük magunktól: utólag kik árulták el a forradalmat? Erre választ adni ennek az irománynak a keretében lehetetlen. De azt megállapíthatjuk, hogy a magyar társadalom és politika nem rendelkezett és nem rendelkezik az öntisztitó mechanizmusokkal. Ezt kimondva, csak elszomorodhatunk, mert ennek részben az az oka, hogy Magyarország most úgy „él”, ahogy „él”!

Végezetül, én nem vagyok olyan fajta, aki csak egy irányba néz. Az elmúlt évtizedekben Magyarországon sok jó dolog is történt, azt is be kell ismerni! Igaz, sok történést lehetett volna sokkal jobban elrendezni, de ami a múltban megtörtént, azt a múltban kell hagyni, ott ragadni nem jó dolog. Visszapillantani szabad, tanulni a törtélelemből, majd inkább előre, a jövő felé tekinteni, és megragadni a lehetőségeket. Mi mást csinálhatnánk? A közelgő október 23-án még nem válik valóra az a sokak által kívánt vágy, hogy Budapesten, a Kossuth Téren az összes magyar képviselő együtt álljon és szívből énekelje a magyar Himnuszt! Sajnos én magamban – mint szórvány magyar – is észreveszem, hogy talán erre mégsem volnék még most hajlandó!  De MIÉRT nem? Mert a mély sebek nagyon lassan gyógyulnak, pláne ha még büdösek is!

Október 23.-a mélyen befolyásolta a saját életemet is, én például ’kint’ születtem. Ez a nap történelmünkben elárasztja a bensőm Magyar büszkeséggel és… lélekbemaró szomorúsággal…

Isten, áldd meg a Magyart!

Puigdemont, EU: Poets je mond!

catalonie 1Carles Puigdemont i Casamajó, zoon van een banketbakker in GironaCatalonië – kreeg op twintigjarige leeftijd een zwaar auto-ongeluk dat zijn leven vanaf dat moment dramatisch wijzigde. Het leven is fragiel zo realiseerde hij zich en besloot niets meer in zijn leven uit te stellen, ziehier, de Catalaanse conquistador was geboren. Zijn programmapunten voor Catalonië zijn samen te vatten in deze volgorde: onafhankelijkheid, onafhankelijkheid, onafhankelijkheid! Zijn Roemeense vrouw Marcela Topor heeft Carlos vast wel eens verteld in welke omstandigheden de Roemenen leefden tijdens het securitateregime van Ceauşescu, het zal de vrijheidsstrijder au fond alleen maar gesterkt hebben in zijn opvattingen.

Catalonië is voor het centrale gezag in Madrid altijd ’zu haben’ geweest. Er zijn talloze oorlogen gevoerd tegen de Catalanen, zonder enige uitzondering hebben alle Spaanse Koningshuizen het economisch goed presterende en relatief welvarende Catalonië altijd willen onderwerpen. Wat dit betreft waren alle Koningen in Europa en alle daaraan gerelateerd rapaille van hetzelfde laken een pak: zoveel mogelijk macht en rijkdom verwerven. Dit ging zelfs zover dat de spanjolen groothertog Alva naar de Nederlanden stuurde om de Protestantse opstand neer te slaan, maar de eigenlijke reden voor zijn komst was het zeker stellen van de belastinginkomsten van dit gewest ter meerdere eer en glorie van die decadente bende in Madrid.

80 jaar heeft de Spaanse furie geduurd in de Nederlanden voordat de roversbende van ten zuiden van de Pyreneeën zich terugtrok.’ Op één April verloor Alva zijn bril’ is een uitdrukking die nog steeds in sommige basisscholen wordt aangehaald, waarmee de inname van Brielle – of Den Briel – door de watergeuzen wordt bedoeld.

In 1934 deden de Catalanen hun laatste poging om onafhankelijk te verkrijgen, de opstand werd echter bruut neergeslagen en vanaf 1939 regeerde Generaal Franco met harde hand. De overgrote Catalaanse meerderheid kreeg te maken met een consequente poging tot uitroeiing van de Catalaanse cultuur, in veel gevallen was er zelfs sprake van letterlijk menselijke uitroeiing. Generalisimo Franco presteerde het om door middel van zijn lobby met Hitler Duitsland de gevluchte ex President van Catalonië Lluís Companys door de Gestapo te laten arresteren in Frankrijk. Niet lang daarna – in 1940 – werd Companys in de slotgracht van kasteel Montjuïc – in Barcelona – geëxecuteerd. Tot de dood van de leider van Spanje bij de gratie Gods – een titel waarmee de Fascistenleider Franco zich tooide na een concordaat met de valse Rooms-Katholieke Papen – heerste in Catalonië een schrikbewind waar Fidel Castro zelfs zijn revolutionaire pet voor af moest nemen. Vanaf het moment van de dood van Franco kon het Catalaanse volk eindelijk bouwen aan het begin van een recht op zelfbeschikking.

De overgrote meerderheid van de 7.5 miljoen inwoners van Catalonië is ook daadwerkelijk Catalaans. Vrijwel alle Catalanen zijn tweetalig, Spaans en Catalaans behoren beide tot hun repertoire. En laat er geen misverstand over bestaan, Catalaans is een echte taal die overigens niet alleen in Catalonië wordt gesproken maar tevens op de Balearen, in Valencia, in de Franse Roussillonstreek, in Alghero op Sardinië, bovendien is het de enige officiële taal van Andorra.  Met meer dan 10 miljoen sprekers kan de Catalaanse taal zich met recht een grote Europese taal noemen, een officiële Europese Unie taalstatus in Brussel en Straatsburg  heeft het edoch nooit gekregen.

Het Iers-Gaelisch wel, maar deze taal wordt in Ierland slechts gesproken door anderhalve kip en een paardenhoofd. Verder staat het Catalaans dichter bij het latijn dan Spaans, omdat het veel minder Moorse invloeden te verduren heeft gehad. De Mallorcaanse filosoof Llul was zelfs de eerste Europese auteur die een Romaanse taal, het Catalaans verkoos voor zijn publicaties. Die Spanjolen hadden en hebben het nakijken.  De Catalaanse cultuur is legendarisch, wie kent niet de namen Salvador Dalí, Antoni Gaudí, Montserrat Caballé, Pep Guardiola etc etc. Zelfs onze Johan CruijffEl Salvador –  is onderdeel van de Catalaanse cultuur, helemaal sinds hij zijn zoon bedeeld heeft met de van origine Catalaanse naam Jordi, de legendarische nummer 14 is altijd een vrijheidsstrijder geweest.

Één van de sterkste en fundamentele grondrechten van een volk en daarmee van de individuen die zichzelf tot een bepaald volk behoren voelen is het recht op zelfbeschikking. Schotland als onderdeel van het Verenigd Koninkrijk heeft een referendum gehouden over onafhankelijkheid, nadat een intensieve lobby met de Prime Minister David Cameron succesvol bleek. Het Engelse Parlement nam een wet aan die de Schotten de referendumsmogelijkheid gaf. Nog steeds ‘chapeau‘ zou ik zeggen voor de Engelsen, maar ja de eilandbewoners hebben dan ook iets meer ervaring met en respect voor de democratie dan die regenteske Madrileense van de torenblazers.

De Schotten stemden in meerderheid tegen het verlaten van ’Britannia’, nu krabben ze zich nog wel eens achter de oren vanwege die stupide Brexit. De Slowaken scheidden zich in in 1993 af van hun Tsjechische buren, zonder dat de mening van het ’Slowaakse volk’ gevraagd werd. Een scheiding van een staat – Tsjechoslowakije – die zelf pas vanaf 1918 existeerde. Cultuur- en taalverschillen bestaan er nauwelijks tussen Tsjechen en Slowaken, maar de Europese Unie deed er het zwijgen toe want Slowakije werd pas lid van deze vrolijke en vooruitstrevende club in het jaar 2004. De EU was volledig gedesinteresseerd of de handelswijze van de Slowaken volkenrechtelijk of volgens de EU-maatstaven door de beugel kon. Kom zo snel mogelijk bij de EU, waarde Slowaken was zo’n beetje de boodschap aan Bratislava. Dit laatste is van de EU nog te billijken, anders ligt het bijvoorbeeld in het geval Kosovo.

Geen strobreed legde de EU Kosovo in de weg om de onafhankelijkheid uit te roepen, er werd met geen woord gerept over een eventueel referendum. De Servische grondwet gaf geen mogelijkheid aan de afvallige provincie om zomaar het recht in eigen hand te nemen, De EU gaf echter geen sjoege. De toenmalig EU Commissievoorzitter Manuel Barroso was op de dag van de onafhankelijkheidsverklaring – 17 februari 2008 – waarschijnlijk in één van zijn Portugese Poussada’s ondergedoken, dat Brusselse winterweer had blijkbaar een slechte invloed op zijn jubeltenen. Toen Barroso weer op de Brusselse burelen verscheen was één van zijn eerste reactie richting Kosovo dat op de kortst mogelijke termijn onderhandelingen geopend zouden moeten worden met als eerste doel: ondertekening van een associatieverdrag met de EU. Dit terwijl tot op de dag van vandaag nog 5 landen  van de EU- waaronder uiteraard onze Spaanse regenteske vrienden – niet tot erkenning van Kosovo zijn overgegaan. Desalniettemin werd het associatieverdrag – na een onderhandelingscyclus met de snelheid van een Franse TGV – tussen de EU en Kosovo in 2015 ondertekend. Meten met twee maten in vergelijking met Catalonië/Spanje? Ik zou zeggen, de ene meetlat is 1 millimeter, de andere één kilometer….

Barroso was inmiddels EU-Commissievoorzitter af en onderhandelde over een gouden job bij Goldman Sachs. Zijn jubeltenen krulden van geluk en plezier toen hij in 2016 daadwerkelijk een topbaan bij de beruchte Zakenbank kon gaan vervullen. Veel EU-ambtenaren waren ’not amused’ en initieerden een handtekeningenactie – resultaat 140.000 krabbels! – om Barroso zijn EU-pensioen te ontnemen. Ik zeg U, als zelfs EU-ambtenaren ontriefd zijn bij een dergelijke carrièreschwung vermoed ik dat de volgende uitspraak waarheid bevat: waar rook is, is vuur. De onvolprezen huidige EU-Commissievoorzitter Juncker – van hetzelfde laken een pak –  gaf als opdracht aan zijn ondergeschikten om Barroso na zijn inscheping op de Goldman Sachsfleet niet meer te ontvangen als oud-Commissievoorzitter, maar als lobbyist…… En wij ons maar afvragen waarom er in hemelsnaam toch geen ondubbelzinnig vertrouwen bij burgers bestaat in deze Europese Politici, ik zou het ook echt niet weten.

Wat de EU betreft is het onderwerp zelfbeschikking met betrekking tot Catalonië niet alleen een lachertje, nee de EU schendt hier met grote King Kong poten fundamentele mensenrechten. In 2014 organiseerde Catalonië het eerste referendum over onafhankelijkheid. Dit was formeel echter slechts ’een peiling’ onder de Catalaanse bevolking, omdat de centrale Madrileense ’regentendemocraten’ een officieel referendum niet toestonden met als argumentatie dat de Spaanse grondwet zulks verbiedt. 80 procent van de Catalanen ’stemde’ voor onafhankelijkheid, maar ja zeiden de EU en de premier van Spanje Rajoy Brey in koor, slechts éénderde van het electoraat was komen opdagen, DUS was hun conclusie, er is totale desinteresse voor het onafhankelijkheidsthema in Catalonie.

Nogal wiedus zou ik zeggen, die Catalanen laten zich echt geen knollen voor citroenen verkopen. Zij wisten bij voorbaat – met de ervaring van de Spaanse onderdrukking in hun genen – dat de ’spielerei’ van een zogenaamd referendum bij voorbaat één grote farce was en dat deze ’spielerei ’oogluikend en besmuikt lachend door Rajoy cum suis zou worden gadegeslagen. Op 1 oktober 2017 was er wel sprake van een echt referendum dat bij voorbaat als illegaal werd gekwalificeerd door de Spaanse regering. In dit geval was er geen handjeklap op de achtergrond geweest tussen Barcelona en Madrid, nu was het spel echt op de wagen. Met Puigdemont wist Rajoy – hoe is het mogelijk dat deze man in Santiago de Compostella is geboren, dit moet een vergissing zijn – dat hij ander vlees in de kuip had gekregen.

Naar Fidel Castro’s adagium ’het socialisme of de dood’ was het bij Puigdemont zo ongeveer  als ’de onafhankelijkheid of de dood’. In de weken voorafgaand aan het ’illegale’ referendum was het een psychologische oorlogsvoering zonder weerga. Alles haalden die haaien uit Madrid uit de kast om de zaak volledig uit de rails te laten lopen. Spaans vice-premier Soraya de Santamaria liet er geen gras over groeien en vuurde met haar felbruine ogen het ene na andere salvo af op Puigdemont. Hel en verdoemenis zou zich over de Catalanen uitspreiden, alle politieke voorvechters van het vulgaire separatisme zouden worden opgepakt en voor hun leven wegkwijnen in een kerker na te zijn veroordeeld voor rebellie, misbruik van overheidsgeld en opruiing. Tja, toen ik deze madam voor het eerst zag en hoorde spreken had ik toch even de neiging om een Rotterdamse havenbaron te bellen met het verzoek om eventjes twintig matrozen te organiseren voor enig gigolo-werk ergens in het centrum van Madrid……

De Spaanse Guardia Civil nam op Oekaze van ’Madrid’ de politietaken in Catalonië over en presenteerde zich opvallend en vaak agressie uitstralend in de straten van vooral Barcelona.  Sterker nog, ambtenaren die voorbereidingen troffen voor het referendum werden gearresteerd en stembiljetten werden vernietigd, lokale politici en Catalaanse parlementariërs  werden opgepakt.O ja, dreigde onze vriendin de Spaanse vice-premier het Catalaanse electoraat, U beseft toch wel dat U bij het afgeven van Uw stem deelneemt aan een illegale activiteit gericht tegen de natie Spanje. Inderdaad, de weerzinwekkende beelden van oudjes en jongeren die met geweld door de Guardia Civil uit de stemlokalen werden verwijderd staan nog op mijn netvlies gebrand.

Desalniettemin was de opkomst meer dan 48% en het percentage onafhankelijkheidsstemmers was meer dan 92%. Conclusie ’Madrid’: illegaal referendum gefinancierd met centraal gedelegeerde gelden – in goed Nederlands afgetroggeld belastinggeld uit Catalonië -, agressief en provocerend gedrag van separatisten leidend tot geweld, nog geen opkomst van 50%, waar hebben we het over? Bovendien zou volgens ’ter dienst staande betrouwbare informatie’ aantonen dat meer dan de helft van de Catalanen geen voorstander is van afscheiding. Het is volgens mij nog een wonder dat er zoveel Catalanen bereid waren hun stem uit te brengen na de dreigementen en met de wetenschap dat Rajoy cum suis toch geen acht zouden slaan op welk resultaat dan ook.

Eindresultaat van het referendum: om en nabij 1000 gewonden, alle veroorzaakt door provocatie van de Guardia Civil. De centrale regering had graag gezien dat Catalanen zelf met agressief gedrag waren aangevangen, daartoe werden ze maar wat vaak uitgenodigd, ’helaas’ werkte deze strategie niet voor de haviken van Rajoy cum suis. Vervolgens gaven honderden bedrijven hun statutaire zetel in Barcelona op, waaronder grote banken en het echt Catalaanse drankenconcern Freixenet, van de bubbeltjeswijn, weet U wel.

Toen Quebec in Canada in het verleden flirtte met onafhankelijkheid gebeurde hetzelfde, de ondernemingen zijn nooit meer teruggekomen……’Madrid’ wreef zich in de handen, ’strategy works’. Niet in woorden te vatten is dat deze schande zich in een EU-land  voor kan doen, maar nog vele malen erger is het volledige stilzwijgen van de EU en zijn ’grote’ leiders. Puigdemont sprak op 27 oktober de onafhankelijkheidsverklaring uit en moest spoorslags uit Catalonië vluchten want die kenau van een vice-premier kwam al snel met haar Spaanse inquisitiegevolg bezit nemen van Barcelona op grond van het inwerking stellen van artikel 155 van de Spaanse grondwet. De verborgen angst meende ik trouwens wel van haar gezicht te kunnen aflezen want Spanje, ja Spanje bestaat eigenlijk niet.

Het Iberisch schiereiland is een palet van volkeren zoals Catalanen, Basken, Galiciërs etc en dat is een feit dat de regenten in Madrid als een soort permanente doodsdreiging met zich meedragen. Puigdemont koos Brussel als voorlopige vluchtplaats in de hoop een lobbylans te kunnen breken voor zijn pogingen om de EU zover te krijgen dat de Spaanse regering nu eens eindelijk zijn officieel gekozen Catalaanse regering serieus zou nemen. De enige die hij een klein ietsie meekreeg was notabene de Belgisch federale premier Charles Michel die wel op een bijzonder groffe en intmiderende manier bij het grofvuil werd gezet door de Spaanse premier Rajoy. Michel riep de partijen in Spanje op de ’zenuwenoorlog’ te stoppen en weer met elkaar te gaan praten. De directeur van het kabinet van Rajoy – op basis van de wielerslogan ’en nu erop en erover’ – was zo verbijsterd over de reactie van Michel dat hij dreigend sprak over ernstige gevolgen voor de bilaterale betrekkingen tussen België en Spanje.

EU chef Juncker meldde streng dat de Catalaanse kwestie louter als een binnenlandse aangelegenheid gekenschetst kon worden en was overigens van mening dat hij niet graag een EU zou willen leiden met een ledental van 98.Wie bepaalt dat? Juncker natuurlijk, zelf ex-premier van een land amper groter dan de Nederlandse provincie Limburg. Of de rechtgeaarde liberaal pur sang ex Pro Patria lid en VVD europarlementariër Hans van Baalen – die van de vertolker van het Horst Wessellied, die ja -, hij was plotsklaps niet meer geporteerd van Puigdemont , zoek het lekker zelf uit was zijn boodschap. Of de voorzitter van het Europees Parlement, hij ontmoet regelmatig de regiopresidenten van Spanje, voor Puigdemont had hij plotseling geen tijd meer, maar ja de voorzitter is de Italiaan Tajani die zo’n beetje het opportunisme heeft uitgevonden. Hij was het die onlangs nog voorstelde om Europese belastingen te heffen, belastingen die hijzelf altijd heeft ’ontweken’ of illegaal heeft geïnd.

Of de grote Vlaamse federalist en Eurocraat Guy Verhofstadt die het wel heel bont maakte door te stellen dat voor hem het ‘case closed’ is, want het Hooggerechtshof van Spanje heeft geconcludeerd dat in elk denkbaar geval een referendum over onafhankelijkheid uitschrijven voor Catalonië strijdig is met de grondwet, dus illegaal. Tussen neus en lippen door meldde Verhofstadt nog dat een officieel referendum zeker een 60% victorie zou opleveren voor de Spanjeaanhangers. Ik vermoed dat Verhofstadt Zigeuner – sorry Roma – wortels heeft, hij moet wel bijzondere waarzeggerskwaliteiten bezitten. Overigens geeft Verhofstadt DE reden om een referendumte houden. Als die 60% steun voor Spanje inderdaad op waarheid berust dan is het immers echt ‘case closed’, de Catalanen moeten dan vanaf de uitslag van het referendum zich schikken in de Spaanse hegemonie. Dat heet nu democratie meneer Verhofstadt! Het is bij Verhofstadt aan dovemansoren gericht, bij deze man gaat het alleen maar om ‘appearance‘, ik zou als Vlaming niet vrolijk worden van deze charlatan. Als Nederlander ook niet overigens…..Ik kan nog wel uren doorgaan met het citeren van al die draaikontpolitici in Brussel en Straatsburg, maar nog veel erger is dat er geen enkele Europese ’leider’ opstaat die een eigen geluid laat horen, iedereen – zelfs de overambitieuze Macron – zwijgt als het graf.

Wat zegt voorgaande nu over de EU, de EU-politici en de Europese politieke leiders? Ik voorspel U niet veel goeds. Het antwoord geef ik in twee gedeelten.

In eerste instantie de vergelijking met andere zelfbeschikkingcasussen. In het geval Schotland had de EU geen inhoudelijke kritiek – kon ook niet, alles was netjes geregeld met Prime Minister Cameron –  maar dreigde wel dat Schotland eerst de hele molen doormoest voordat het enigszins kans zou maken om tot de EU toe te treden, pure chantage! Het was juridisch maar vooral politiek kinderlijk eenvoudig geweest Schotland toe te laten tot de Europese Economische Ruimte, een soort oude EEG maar dan onder een nieuwe naam. In 1993 scheidde Slowakije zich af van Tsjechië, de EU nam het voor kennisgeving aan, volksraadpleging gehouden? Dat zal ons toch een worst wezen, snel doorgaan met de integratie van alle ex-oostbloklanden in de EU. Kosovo onafhankelijk zonder referendum? Ook daar wilde de EU zijn vingers niet aan branden, de argumentatie van de Servische regering dat de Servische grondwet een afsplitsing van Kosovo verbood werd niet eens aangehoord. Wat willen die oud Milošević trawanten nou, ze mogen blij zijn dat ze kandidaat-lid mogen worden van de EU, snel klep dicht.

Op deze manier werd al eerder de afsplitsing van Slovenië – van Joegoslavië -gefiatteerd, uiteraard was hier ook geen sprake van een volksraadpleging. Want ja die Slovenen zijn natuurlijk helemaal geen balkanezen, in het beste geval misschien reserve-Oostenrijkers, dus gaan met die banaan moet men gedacht hebben in Brussel. Hoe vaak word ik aan de borreltafel in één van de ex-Joegoslavische landen – het zijn er maar liefst 7! – niet geconfronteerd met de volgende mening: het is een doodzonde dat Joegoslavië uit elkaar is gevallen.

Het meest bizarre product dat onder druk van de EU en de VN is geboren is wel de staat Bosnië Hercegovina, als er nou één land echt niet bestaat is het wel dit uitgevonden monster. De kritiek op de EU – als de vergelijking met Kosovo en Catalonië wordt getrokken – wordt steevast beantwoord met de argumentatie dat Kosovo een HEEL andere kwestie is, Kosovo en Servië bevinden zich niet op EU-grondgebied, er was een ingewikkelde erfenis vanwege de nog vers in het geheugen liggende balkanoorlog, interveniëren zou waarschijnlijk nieuwe ellende opleveren etc etc. Allemaal doekjes voor het bloeden, prulverweren van de EU, die prietpraat van Brussel kwam zo van de klaverjastafel.

Het is trouwens klip en klaar dat de Servische bevolking zich tot het hart van Europa voelt behoren, want na deze vernederende klappen van de EU heeft het zich niet teleurgesteld gewend tot het Russische broedervolk, terwijl daar alle aanleiding voor was en is. Ik hou niet van ’what if’ analyses, maar het is mijn stellige overtuiging dat als de situatie met Kosovo zich 10 jaar later had voorgedaan Poetin met zijn ’spindoctoring’ Servië voor de EU had weggekaapt. Dat was voor trouwens voor de grote Hongaarse minderheid in de Vojvodina een rampscenario geweest. Wat dit betreft neem ik mijn hoed af voor de Serviërs, een trots volk, ik ben er vaak geweest en was meteen verbaasd over hun mate van geciviliseerdheid. Maar ja, dat had uiteraard ook met mijn negatieve vooringenomenheid te maken, so much for prejudice! Conclusie van voorgaande is dat de EU aan de ene kant grondwettelijke restricties betreffende afscheiding van een land – zie Servië – volledig aan de laars lapt en aan de andere kant – Catalonië – het als argumentatie gebruikt om zo’n afscheiding mee helpen te voorkomen. Één groot k(r)onkelcircus! Wat zegt U? Dat had ik al gemeld? Tja, maar het ik zooooooo schandalig……

Dan de vergelijking van Catalonië met voorgaande voorbeelden. Het lijkt me duidelijk dat uit de feiten evident de conclusie te trekken is dat Catalonië in alle opzichten het recht heeft een eigen staat te vormen als het volk hiervoor kiest. Ik gebruik hier met nadruk de term ’volk’ want een volk kun je de Catalanen toch wel noemen. De belangrijkste kenmerken van een volk zijn een gedeelde taal, cultuur en geschiedenis. Aan alle voorwaarden is bij de Catalanen voldaan. Bij Schotland, Slowakije en Kosovo is dat nog maar de vraag, over Bosnië en België hebben we het maar even niet. Overigens, Kosovo is helemaal geen vraag, want meer dan 90% van het ’land’ wordt bevolkt door etnische Albanezen, aansluiting bij ’thuisland’ Albanië was veel logischer geweest. Mogelijkerwijs wordt dat de volgende stap.

Een ander aspect waar ’wij’ in West-Europa met olifantenpoten overheen lopen is dat de slag op het Merelveld Kosovo Polje – in 1389 – een belangrijk ijkpunt in de geschiedenis is voor de meeste Serviërs. In deze slag werden de Serviërs definitief verslagen door de Ottomaanse Turken en sindsdien is het gebied – in het huidige Kosovo – door etnische Albanezen bevolkt die onder één hoedje speelden met de Turken, hun Islamitische geloof aanvaardden en daarmee zichzelf definitief hebben gemarginaliseerd als de verraders van de Europese cultuur. Met nadruk zeg ik dat dit een veelgehoorde mening is in Servië en omstreken, een beetje sympathie kan ik wel voor dit standpunt opbrengen.

Ach joh, de reacties aanhorende in West-Europa, dat is al zo lang geleden, hou eens op met dat historische hysterische gezwets. Ja, ja denk ik dan, dat vind JIJ , vanuit je comfortabele fauteuil in Ouderkerk aan de Amstel. Voor de goede orde, ik wil geen enkele groep ook maar een strobreed in de weg leggen als het gaat om zelfbeschikking, indien er behoefte bestaat aan seperate staatsvorming moet dit mogelijk zijn. Uiteraard dient dit in de meeste gevallen wel te gebeuren in overleg met de bestaande centrale regering. Bijvoorbeeld, over hoe hoog de opkomst voor een volksraadpleging moet zijn, bij welke meerderheid er een recht onstaat op eigen staatsvorming etc etc. In het algemeen zou ik zeggen dat een opkomst van 70% noodzakelijk moet zijn naast een minimum van 60% ja-stemmers. Een nieuwe staat moet zijn legitimiteit natuurlijk wel verdienen.

Heeft de EU zich met deze vraagstukken beziggehouden? Ik dacht het niet. De mogelijkheid van een afscheidingsreferendum is in Spanje grondwettelijk niet mogelijk, full stop! Basta! Deze immorele reactie van Juncker cum suis kun je met de volgende – gelukkig – hypothetische situatie vergelijken: Noord-Korea  ligt in Europa en is lid van de EU, op enig moment neemt het Noordkoreaanse parlement een nieuwe grondwet aan die het houden van vrije verkiezingen in de toekomst verbiedt. Er ontstaat onrust in de samenleving en een grote groep Noord-Koreanen kondigt aan een volksraadpleging te organiseren met als thema ’vrije verkiezingen’ die wordt tegengewerkt door ene Kim Yong-Un. De organisator van de te organiseren volksraadpleging wordt door het centrale gezag beschuldigd van opruiing, rebellie en wat al niet meer. De organisator ziet zich genoodzaakt te vluchten en kiest Brussel als bestemming waar hij nul op het rekest krijgt. Juncker meldt in dit geval desgevraagd dat de EU zich niet mengt in interne aangelegenheden van een EU-lid en sluit af met de volgende zin: ‘er bestaat voor de EU geen enkele mogelijkheid om te interveniëren, daar de grondwet van Noord-Korea geen ruimte voor discussie laat.

Een ridicule vergelijking? Ik dacht het toch echt niet. In beide gevallen – zelfbeschikkingsrecht, democratisch stemrecht – gaat het om het om fundamentele mensenrechten, de EU en al die andere Europese leiders geven geen sjoege en vegen hun bipsje af met de Universele Verklaring van de rechten van de mens. Het allerallerminste wat de EU toch had kunnen doen is proberen de hele gang van zaken in een acceptabele richting te duwen. Middelen genoeg zou ik zeggen, financieel en monetair gaat het in Spanje nog altijd ver beneden de maat. Hier had de Europese Centrale Bank met andere EU- instellingen gecoördineerd een heel ander, meer op de zogenaamde gezamenlijke Europese waarden gebaseerd resultaat kunnen behalen.

Nee hoor zegt baas Juncker, leave it. Frans Timmermans en Mark Rutte zijn ook in geen velden of wegen te bekennen. Nee, dan Frans, hij brengt het EU artikel 7 wapen in stelling en wil het stemrecht van Polen in de EU van de tafel vegen omdat de scheiding der machten in Polen niet meer gegarandeerd is. Hoe denkt U dat Polen dit allemaal bezien en beoordelen, ik denk dat U het al raadt. Bovendien is er in Nederland helemaal geen sprake van een Trias Politica – ik heb dit reeds eerder betoogd – maar dit wordt altijd gepareerd met de argumentatie dat het in Nederland geen usance is dat de regering zich met de benoeming van rechters bemoeit.

Volstrekt irrelevante kletspraat, ik moet nog maar zien of deze ’usance’  opgaat als onze ’Mozart’ Wilders premier wordt en aan zijn zijde ’potjeslatijnexpert’ Thierry Baudet als vice-premier benoemt. Hier hoor ik de reflex alweer: Jongetje, jongetje waar heb je het over, dat zal nooit gebeuren in ons kikkerlandje. Nogmaals, irrelevante kletspraat, het gaat om de formele wet, dat is het enige waar we ons op kunnen baseren. Overigens had iemand ooit kunnen bedenken wat er uit de ruïnes van de Weimar Republiek zou voortkomen, ik bedoel maar. Laten er geen misverstanden over bestaan, ook ik maak me zorgen over ontwikkelingen van de rechtsstaat in Polen. De Poolse regering moet hierover op worden aangesproken maar zeker niet vanuit de EU-context vertegenwoordigd door onder andere Juncker en Timmermans.

Dit werkt niet alleen contraproductief maar zelfs verwoestend voor gewenste democratische ontwikkelingen in Midden- en Oosteuropa. Nog één voorbeeld hoe de zogenaamde hulp van de EU uitwerkt. Toen Griekenland in een diep financieel moeras dreigde te zakken moest er wat gebeuren. Ja, zei voorzitter Jeroen Dijsselbloem van de Eurogroep, we zullen en moeten de arme Grieken helpen, wat hij eigenlijk bedoelde is: we moeten de Griekse banken redden en daarmee de munteenheid van de EU, de Euro. Van de eerste financiele hulppaketten heeft de Griekse burger geen sou gemerkt, die kwam pas later mondjesmaat in beeld. Dijsselbloem in een interview hierover: ‘de inschatting van ons, de Eurogroep was betreffende Griekenland niet helemaal juist, daarom zijn we in het geval Cyprus – waar een soortgelijke S.O.S situatie was – anders te paard gaan zitten en volgens mij redelijk succesvol’.

Ammehoela, de EU probeert met alle mogelijke middelen zijn gezicht te redden door de Euro in Griekenland te handhaven, want ja, bij het opgeven hiervan ontstaat er wellicht een financiële tsunami in Europa. Griekenland was en is geen Eurowaardig land en zal nooit een Eurowaardig land worden. Er is geen onderneming op welk Grieks eiland dan ook die ook maar één stuiver belasting zal betalen aan het centrale gezag in Athene. De Euro-invoering van 2002 was een farce, niemand in de EU zal deze dwaling willen toegeven, de waarheid is echter dat Griekenland olijven uit Duitsland importeert, omdat de eigen Griekse productiviteit zwaar aan de onderkant ligt in de Eurozone.

Angela Merkel kan wel klagen over al het geld dat naar Griekenland moet, aan de andere kant profiteert Duitsland het meest in de Eurozone door zijn hoge productiviteit, de exporten gaan door het dak. Over Goldman Sachs wil ik het in dit verband niet eens hebben, of Griekenland nu failliet gaat of niet, bergen geld worden er over de ruggen van de eenvoudige Grieken toch wel verdiend, daar hebben ze bij Goldman Sachs trouwens toch die beminnelijke Barroso voor aangesteld…..

En die arme Carlos Puigdemont? Tja, die wordt op de niet bestaande grens tussen Denemarken en Duitsland gearresteerd door de vlijtige en gedisciplineerde Duitsers. Het Europese arrestatiebevel werd opnieuw uitgevaardigd met dezelfde aantijgingen, namelijk rebellie, misbruik en verduistering van belastinggelden. De term misbruik doet bijna lachwekkend aan, wetende dat Catalonië jaar op jaar miljarden Euro’s overmaakt aan de paleisbewoners van Madrid, de advocaat van Puigdemont kan in reconventie meteen hetzelfde terugeisen van ’Madrid’, slechts de woorden eiser en verdachte hoeven verwisseld te worden……

Inmiddels is Puigdemont voorwaardelijk weer op vrije voeten nadat het gerechtshof van Sleeswijk-Holstein had vastgesteld dat de voormalige Catalaanse premier niet kan worden uitgeleverd aan Spanje wegens rebellie. Uitlevering op basis van misbruik en verduistering van belasting wordt onderzocht, ondertussen dient Puigdemont in Duitsland te blijven. O ja, Puigdemont werd op borgtocht vrijgelaten na betaling van 75.000 euro, op basis waarvan dit bedrag bepaald is, Joost mag het weten. Rebellie als misdrijf bestaat merkwaardigerwijs niet in Duitsland, misschien toch een idee voor die pünktliche Duitsers om dit hiaat te repareren, een brand in het nieuwe Rijksdaggebouw lijkt me gezien het verleden niet een gewenst scenario…..

Alles overziende is de onvermijdelijke conclusie dat de EU, de EU-leiders en alle andere Europese leiders zichzelf een eeuwig brevet van onvermogen hebben opgespeld. Ik word bijkans onpasselijk van de term waardengemeenschap die de EU zou representeren.  Uit alles, werkelijk alles blijkt dat deze zogenaamde waardengemeenschap is gestoeld op gekonkel, inconsequent handelen, opportunisme, protectie, misplaatste moraalridderij, morrelen aan fundamentele mensenrechten, minachting voor het volgen van procedures etc etc.

Volgens mij is het echt fout gegaan toen de EU en de instellingen van de EU zich naar het ’hogere’ niveau van de waardengemeenschap getild hebben.  Maar de ambitie van de EU gaat nog verder, bijvoorbeeld een supranationaal ministerie van financiën. Verder heeft Juncker eindelijk een EU-medestander gevonden in de persoon van Macron die zelfs pleit voor een Europese interventiemacht. Van Macron begrijp ik dat wel, hij ziet nu zijn kans schoon om de grote Europese garçon te worden met de brexit en de verzwakte positie van Merkel in het achterhoofd. Welnu, met een Fransoos aan het roer zijn we pas echt in de aap gelogeerd, met de Franse slag gaat Europa binnen de kortste tijd naar de haaien. Want de Fransen zijn eigenlijk alleen maar geïnteresseerd in – U raadt het al – Frankrijk. Het lijkt me het verstandigst dat de EU afdaalt naar het niveau van de ’good old’ EEG die al in meer of mindere mate bestaat als de EER, de Europese Economische Ruimte. Vanaf dat niveau kunnen er dan wellicht wat Europese waarden aan worden toegevoegd.

De zogenaamde versnippering van Europese landen hoeft niet a priori te betekenen dat de EU niet meer zou kunnen functioneren, dit is een drogreden. Freddy Heineken heeft in het verleden al een kaart van Europa gepresenteerd met een sterk regionaal verdeeld Europa. De visie van de bierbaron werd destijds weggehoond, ik zou die kaart nu nog wel eens willen zien. Ook redenen die tegen de afscheiding van Catalonië worden aangevoerd behoren tot dezelfde categorie. Het is een peuleschil om Catalonië te laten opnemen in de Europese Economische Ruimte, hier is slechts politieke wil voor benodigd.

Maar als er onverbloemd dreigende taal wordt uitgeslagen uit Madrid en Brussel dat Catalonië economisch’down the drain’ gaat bij afscheiding is het geen wonder dat grote bedrijven hun biezen pakken. De meest lachwekkende kritiek komt wel vanuit de sporthoek. Moet de trots van de stad de voetbalclub Barcelona straks in de Mickey Mouse competitie van Catalonië gaan spelen, dat kan toch niet waar zijn. Alsof de nieuw te vormen Catalaanse voetbalbond geen deal zou kunnen maken met de Spaanse voetbalbond om Barcelona te laten participeren in de Spaanse competitie, precedenten genoeg in Europa bij diverse teamsporten. En trouwens de voetbalchampionsleague is toch al een Europese competitie. De grootste schreeuwers betreffende ’hun’ club Barcelona  zijn meestal buitenlandse ’supporters’ die slechts voor El Barça gekozen hebben vanwege het grote succes van de club in Europa, van de clubhistorie weten ze meestal nada! Deze ‘supporters’ zijn tegen afscheiding van de Catalanen, omdat daarmee ‘hun’ club zal worden gemarginaliseerd. Het bestuur en de Catalaanse supporters staan echter voor Catalonië en voor de onafhankelijkheid, precies zoals het hoort!

Zelfbeschikking van een volk is niet alleen een fundamenteel recht maar tevens een existentiële kwestie. Hierbij verbleken letterlijk alle andere aspecten, het gaat om het overleven van jouw taal, jouw cultuur en jouw manier van leven ’till the end of time’. In het Internationale recht is het vanzelfsprekend dat dit per definitie gepaard gaat met het recht op zelfbeschikking, ja met het recht op een eigen staat dus. Dat recht mag geen enkel volk ontnomen worden. Het moment dat ik in Puigdemont geïnteresseerd raakte was toen ik las dat hij het liefst via Brussel naar Madrid reisde, dan moest hij namelijk zijn Catalaanse identiteitskaart laten zien. Misschien vindt U dit een sentimentele manier van doen, ik vind het een geweldig en trots statement. Catalanen krijg je er niet onder.

EEN IEDER HEEFT HET RECHT OP EEN NATIONALITEIT, artikel 15 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

Inherent aan dit artikel is dat een ieder recht heeft op ZIJN EIGEN NATIONALITEIT!!!